مالات
متابولیسم و بیوشیمی تغذیه
مالات (Malate) واسطه چرخه مرتبط با اگزالواستات و تبادلهای کربنی است.
چرخه سیترات یا کربس یا اسیدهای تریکربوکسیلیک نامهای یک مسیر مرکزیاند. ورود گروه استیل با بازتولید اگزالواستات، تولید حاملهای احیاشده و خروج دیاکسید کربن همراه است. حاملها انرژی را به زنجیره تنفسی مرتبط میکنند؛ چرخه بهتنهایی تمام ATP اکسیداسیون را مستقیم نمیسازد. این مسیر هم در تجزیه و هم تأمین مواد ساخت نقش دارد، پس آمفیبولیک است و اتصال چند نوع سوخت را توضیح میدهد.
سیترات، آلفاکتوگلوتارات، سوکسینات، مالات و دیگر واسطهها میان واکنشهای چرخه و مسیرهای ساخت پل میزنند. شکل اسیدی و یونی بعضی نامها با محیط مرتبط است و هر نام، سوخت مکمل ضروری جداگانه نیست. غلظت یک واسطه نتیجه ورود و خروج است؛ بالا بودن میتواند از مصرف کمتر هم بیاید. برای قضاوت درباره شار، اندازه مخزن کافی نیست و روش و زمینه باید مشخص باشند.
مثلاً هنگام مقایسه جلسه سبک با تمرین شدید، غذای پیش از فعالیت، مدت و شدت، زمان نمونهگیری و شرایط بازیابی را کنار هم ثبت میکنیم. تغییر یک عدد یا فعالشدن یک مسیر بهتنهایی برای تغییر رژیم کافی نیست؛ تصمیم کاربردی باید به هدف تمرین، تحمل فرد و روند واقعی عملکرد متصل بماند.
آناپلروز پرکردن دوباره واسطههای چرخه و کاتاپلروز خروج آنها برای کارکردهای دیگر است. این دو برای حفظ موجودی و تأمین ساخت هماهنگ میشوند. ورود استیل بهتنهایی همان افزایش خالص همه واسطهها نیست. مسیرهای ورودی مانند کربوکسیلاسیون پیرووات و خروج به ساخت گلوکز یا اسید آمینه نمونهاند. از امکان پرکردن چرخه نباید سود قطعی خوردن یک واسطه یا مکمل «تقویت کربس» را بدون بررسی انسانی نتیجه گرفت.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map