GLOSSARY

انرژی حاصل از درشت‌مغذی‌ها (Macronutrient Energy Yield) انرژی حاصل از مواد مغذی تحت یک سیستم حسابداری فیزیولوژیکی مشخص را توصیف می کند. توده های مواد مغذی برابر نیازی به تامین انرژی برابر ندارند و عملکرد قابل استفاده با احتراق کامل متفاوت است.

انرژی غذا در چند مرحله تعریف می‌شود. انرژی کل از احتراق کامل به دست می‌آید؛ با کسر اتلاف مدفوع، انرژی قابل‌هضم و با احتساب اتلاف ادراری و گازی، انرژی قابل‌متابولیسم برآورد می‌شود. در نظام انرژی خالص، هزینهٔ استفاده از مواد مغذی نیز لحاظ می‌شود و جزئیات به روش محاسبه وابسته است. این مقادیر پاسخ‌گوی پرسش‌های متفاوت‌اند؛ بنابراین انرژی احتراق آزمایشگاهی را نمی‌توان مستقیماً جایگزین انرژی قابل‌استفاده برای فرد کرد.

«کالری» در کاربرد تغذیه‌ای معمولاً به معنی کیلوکالری است. هر کیلوکالری برابر 4.184 کیلوژول است؛ تغییر واحد فقط عدد را عوض می‌کند، نه مقدار واقعی انرژی را. پیش از مقایسهٔ برچسب‌ها باید مشخص شود عدد برای یک سهم مصرفی است یا مقدار ثابتی از غذا. یک محاسبه با وجود درستی عددی می‌تواند به‌دلیل تفاوت سهم‌ها گمراه‌کننده باشد. انرژی به دریافت و مصرف مربوط است و به‌تنهایی کیفیت تغذیه‌ای غذا را نشان نمی‌دهد.

ضرایب عمومی اتواتر، انرژی قابل‌متابولیسم را از مقدار پروتئین، کربوهیدرات و چربی تقریب می‌زنند. ضرایب اختصاصی، ترکیب و قابلیت هضم غذا را دقیق‌تر لحاظ می‌کنند. فیبر و الکل‌های قندی نیازمند توجه جداگانه‌اند، چون انرژی قابل‌استفادهٔ آن‌ها و شیوهٔ برچسب‌گذاری متفاوت است. عدد روی برچسب، برآورد است و جذب تک‌تک افراد را اندازه نمی‌گیرد. در عمل، برآورد منظم سهم مصرفی و تأمین کافی انرژی برای ورزشکار از دقت ظاهریِ بیش از حد ارزشمندتر است.