GLOSSARY

جذب لنفاوی (Lymphatic Absorption) ورود ماده به مسیر لنفی، مانند بسیاری از ذرات چربی غذایی، است؛ جذب همه مواد مغذی الزاماً لنفی نیست.

مثلاً در بررسی یک وعده پیش از تمرین، مقدار مصرف، شکل غذا و فاصله تا شروع را ثبت می‌کنیم؛ عدد برچسب یا یک قله خونی را به‌تنهایی معادل جذب و استفاده کامل نمی‌گیریم.

قندهای ساده و بسیاری از اسیدهای آمینه ابتدا از راه خون پورت به کبد می‌رسند؛ بخش مهم لیپیدهای بسته‌بندی‌شده مسیر لنفاوی دارد. لاکتئال رگ لنفی داخل پرز است، نه یک آنزیم یا غذای خاص. این دو مسیر بعداً با گردش عمومی ارتباط می‌یابند. ظاهرشدن ماده در خون پیرامونی همچنین از برداشت اولیه کبد و مصرف بافتی اثر می‌گیرد، نه فقط سرعت عبور از روده.

پس از ورود محصولات چربی به انتروسیت، بخشی دوباره استری و برای انتقال بسته‌بندی می‌شود. بازسازی تری‌گلیسرید با هضم آن یک جهت واکنش نیست. شیلومیکرون ذره لیپوپروتئینی حامل چربی است که بسیاری از لیپیدهای بلندزنجیر را از راه لنف به گردش می‌رساند. این مسیر به معنی عبور تمام انواع اسید چرب از لنف نیست؛ طول زنجیره و شکل ماده بر مسیر اثر دارند.

هضم غذا را به اجزای قابل‌جذب کوچک‌تر تبدیل می‌کند؛ جذب، عبور این اجزا از سد گوارش به محیط داخلی است. سپس انتقال، ذخیره یا مصرف بافتی رخ می‌دهد. این مرحله‌ها به هم مربوط‌اند ولی یکسان نیستند. برای ورزشکار، وجود مقدار زیاد ماده روی برچسب فقط دریافت را نشان می‌دهد و سرعت رسیدن آن به عضله یا میزان استفاده نهایی را تضمین نمی‌کند.