GLOSSARY

دسترسی پایین انرژی (Low Energy Availability (LEA)) مقدار ناکافی انرژی غذایی که پس از صرف ورزش برای حمایت از عملکردهای فیزیولوژیکی بدن باقی می ماند.

برای مثال، آسیب تکراری، افت ریکاوری و محدودیت غذایی حتی با وزن ثابت می‌توانند بررسی هماهنگ را توجیه کنند. علت‌های جایگزین و کل الگو دیده می‌شوند. اصلاح یک عدد محاسباتی انرژی، بازیابی سلامت را ثابت نمی‌کند؛ رفتار، سلامت و شرکت ایمن در تمرین هم بررسی می‌شوند.

کمبود نسبی انرژی در ورزش، اختلال سلامت یا عملکرد مرتبط با دسترسی پایینِ مشکل‌ساز انرژی را توصیف می‌کند و می‌تواند زنان و مردان را درگیر کند. مدت، شدت و شرایط فرد اهمیت دارند. هیچ وزن، علامت، عدد هورمون یا آستانه محاسباتی دسترسی انرژی به‌تنهایی همه موارد را تشخیص نمی‌دهد. ارزیابی بالینی، شرح حال، نشانه‌ها، اندازه‌گیری‌ها و توضیح‌های جایگزین را ترکیب می‌کند. چارچوب IOC برای متخصصان آموزش‌دیده است؛ ابزار خودامتیازدهی برای مجوز شرکت در ورزش نیست. مدیریت، انرژی و تمرین را همراه حمایت روان‌شناختی لازم و ایمنی کلی فرد بررسی می‌کند.

دسترسی انرژی، انرژی غذایی باقی‌مانده پس از کسر مصرف ورزش را نسبت به تودهٔ بدون چربی در یک بازهٔ مشخص بیان می‌کند. این مفهوم با تعادل انرژی روزانه و درصد چربی یکسان نیست. خطای ثبت غذا، برآورد ورزش و سنجش ترکیب بدن، محاسبه را تغییر می‌دهد. یک آستانه یا مشاهدهٔ کوتاه برای تشخیص همهٔ ورزشکاران کافی نیست. خستگی مداوم، بازیابی نامناسب یا نشانه‌های نگران‌کننده باید در زمینهٔ سلامت و تمرین بررسی شوند، نه فقط با یک عدد محاسباتی.

اختلال قاعدگی یک علامت بالینی با علت‌های احتمالی مختلف است؛ بارداری، اختلال غدد، دارو و دسترسی ناکافی انرژی از جمله آن‌ها هستند. آمنوره عملکردی هیپوتالاموسی پس از بررسی مناسب تشخیص داده می‌شود، نه فقط از روی حجم تمرین. قطع قاعدگی نباید پیامد اجتناب‌ناپذیر تمرین جدی تلقی شود. خون‌ریزی ناشی از قطع داروی هورمونی، بازگشت چرخه خودبه‌خودی را ثابت نمی‌کند. تیم واجد صلاحیت باید شرح حال، تأمین انرژی، سلامت استخوان و علت‌های دیگر را بررسی کند و تغذیه، مراقبت پزشکی و تصمیم‌های تمرینی را با هم هماهنگ سازد.