GLOSSARY

فاز فولیکولی انتهایی (Late Follicular Phase) دوره بعدی فولیکولی که منجر به تخمک گذاری می شود، معمولاً با افزایش استرادیول در چرخه تخمک گذاری.

چرخه طبیعی قاعدگی شامل رشد فولیکول، تخمک‌گذاری و فاز لوتئال است و زمان‌بندی و غلظت هورمون‌ها بین افراد تفاوت دارد. تاریخ تقویم به‌تنهایی تخمک‌گذاری یا مواجهه هورمونی را تأیید نمی‌کند و پیشگیری هورمونی تفسیر را تغییر می‌دهد. علائم ممکن است بر انتخاب غذا، راحتی یا تمرین اثر بگذارند. شواهد فعلی نسخه تغذیه‌ای ثابت بر اساس فاز برای همه ورزشکاران را توجیه نمی‌کنند. اگر مفید باشد تجربه خود فرد پایش می‌شود، دریافت کافی حفظ می‌شود و اختلال پایدار بررسی می‌شود؛ هر نوسان عملکرد را به یک فاز فرضی نسبت نمی‌دهیم.

تغذیه ورزشکار زن از انرژی و مواد مغذی کافی برای رشته، سلامت و مرحله زندگی واقعی او شروع می‌شود. سابقه قاعدگی، خون‌ریزی و وضعیت آهن، روش پیشگیری از بارداری، بارداری و یائسگی می‌توانند اطلاعات مهمی اضافه کنند. تفاوت میانگین دو جنس، نیاز تک‌تک افراد را تعیین نمی‌کند و یافته یک وضعیت هورمونی لزوماً به وضعیت دیگر تعمیم‌پذیر نیست. درباره علائم و ترجیح‌ها می‌پرسیم، بدون اینکه قاعدگی را دلیلی برای محدودیت بدانیم. اطلاعات سلامت باید محرمانه و برای مراقبت استفاده شوند، نه قضاوت درباره انتخاب تیم، تعهد یا استعداد ورزشی.

اختلال قاعدگی یک علامت بالینی با علت‌های احتمالی مختلف است؛ بارداری، اختلال غدد، دارو و دسترسی ناکافی انرژی از جمله آن‌ها هستند. آمنوره عملکردی هیپوتالاموسی پس از بررسی مناسب تشخیص داده می‌شود، نه فقط از روی حجم تمرین. قطع قاعدگی نباید پیامد اجتناب‌ناپذیر تمرین جدی تلقی شود. خون‌ریزی ناشی از قطع داروی هورمونی، بازگشت چرخه خودبه‌خودی را ثابت نمی‌کند. تیم واجد صلاحیت باید شرح حال، تأمین انرژی، سلامت استخوان و علت‌های دیگر را بررسی کند و تغذیه، مراقبت پزشکی و تصمیم‌های تمرینی را با هم هماهنگ سازد.

گرسنگی، سیری پایان وعده و سیری بین وعده‌ها مرتبط‌اند، اما یکسان نیستند: گرسنگی انگیزه خوردن ایجاد می‌کند، فرایند سیری وعده به پایان خوردن کمک می‌کند و سیری پس از غذا دریافت بعدی را مهار می‌کند. استرس، خواب، پاداش غذا، کسری انرژی و محیط بر آن‌ها اثر دارند. احساس پری تأمین انرژی ورزشکار را ثابت نمی‌کند، به‌خصوص پس از تمرین سخت یا با غذاهای حجیم. بنابراین برنامه عملی غذا حتی با اشتهای موقتاً کم یا محرک غذایی قوی اهمیت دارد.

برنامهٔ مایعات به تعریق، محیط، تحمل و فرصت نوشیدن وابسته است. نیاز کربوهیدرات و آب ممکن است متفاوت باشد و یک نوشیدنی بدون تنظیم هر دو را پوشش ندهد. نوشیدن افراطی هم می‌تواند زیان‌آور باشد؛ بیشتر همیشه بهتر نیست. سدیم در بعضی فعالیت‌های طولانی یا اتلاف زیاد اهمیت دارد، اما نوشیدن نامحدود را ایمن نمی‌کند. ترکیب غذا و مایعات را در تمرین می‌آزماییم و دریافت واقعی و نشانه‌ها را فراتر از ادعای برچسب بررسی می‌کنیم.

پرونده مراقبت تغذیه باید ارزیابی، تفسیر، برنامه توافق‌شده، مسئولیت متخصصان و معیار پیگیری را روشن کند. اطلاعات گزارش‌شده از یافته اندازه‌گیری‌شده و قضاوت بالینی جدا ثبت می‌شوند. واحد، تاریخ، روش و تغییرات مهم باید معلوم باشند تا فرد حرفه‌ای دیگری تصمیم را بفهمد. اشتراک اطلاعات حساس به رضایت و دسترسی مناسب نیاز دارد. ارجاع باید نگرانی مشخص و فوریت را منتقل کند، نه فقط یک عنوان کلی. در ورزش، مستندسازی باید تداوم مراقبت را بهتر کند و از استفاده نامناسب اطلاعات سلامت در مربیگری یا انتخاب تیم پیشگیری کند.