GLOSSARY

نیاز پروتئین در شیردهی (Lactation Protein Requirement) تامین پروتئین مورد نیاز در دوران شیردهی در الگوی غذایی مناسب و عملی مادر.

شیردهی نیاز تغذیه‌ای اضافه می‌کند که به تولید شیر، بهبود پس از زایمان و شرایط مادر بستگی دارد. انرژی، پروتئین و غذای متنوع کافی و دسترسی به مایعات از مراقبت حمایت می‌کنند، اما نوشیدن اجباری آب فراوان، افزایش شیر را تضمین نمی‌کند. مؤثربودن شیرخوردن و رشد شیرخوار هم مهم‌اند و شاید حمایت تخصصی شیردهی لازم باشد. بازگشت مناسب به ورزش معمولاً با شیردهی سازگار است. برای ورزشکار، تمرین، فرصت شیردادن و ریکاوری هماهنگ می‌شوند؛ کاهش سریع وزن نشانه ضروری یا مطلوب پیشرفت پس از زایمان نیست.

تغذیه بارداری از سلامت مادر، رشد جنین و فعالیت مناسب پشتیبانی می‌کند. نیاز انرژی با مرحله بارداری، وضعیت قبلی و ورزش تغییر می‌کند؛ برنامه صرفاً دوبرابرکردن بی‌قید غذای معمول نیست. فولات، آهن، ید، کولین و مواد دیگر باید در یک برنامه مناسب بارداری بررسی شوند. ترکیب واقعی مکمل پیش از تولد مهم است و افزودن چند محصول می‌تواند مصرف تکراری ایجاد کند. ورزش و تغذیه باید با مراقبت مامایی هماهنگ شوند، به‌ویژه هنگام علائم یا عوارض؛ هدف معمول کنترل وزن ورزشکار نباید بدون تغییر در بارداری ادامه یابد.

رژیم کافی، انرژی و مواد مغذی ضروری را متناسب با وضعیت سلامت تأمین می‌کند. تنوع زیاد یا برچسب غذای سالم به‌تنهایی کفایت را ثابت نمی‌کند. آنچه واقعاً خورده می‌شود، غذاهای حذف‌شده و جایگزین مناسب آن‌ها اهمیت دارد. ورزشکار ممکن است سبزی فراوان بخورد، اما برای تمرین انرژی یا کربوهیدرات کافی دریافت نکند. بنابراین کل الگوی دریافت، توزیع غذا و احتمال کمبودهای مشخص را بررسی می‌کنیم؛ یک غذای خاص یا مکمل، تمام رژیم را خودبه‌خود متعادل نمی‌کند.

موجودبودن غذا با امکان دسترسی و استفاده از آن یکسان نیست. هزینه، رفت‌وآمد، ساعت کار فروشگاه، امکانات آشپزی، ناتوانی و ترتیبات تیمی می‌توانند دریافت را تغییر دهند. ناامنی غذایی به دسترسی نامطمئن به غذای کافی و مناسب مربوط است و با گفتن «انتخاب بهتری داشته باش» حل نمی‌شود. محدودیت‌ها باید محترمانه پرسیده و حمایت عملی مشخص شود. منوی ورزشی حتی اگر از نظر نظری کامل باشد، وقتی ورزشکار نتواند غذا را بخرد، آماده کند، نگه دارد یا سر وقت به آن برسد، به نتیجه مطلوب نمی‌رسد.

برنامهٔ مایعات به تعریق، محیط، تحمل و فرصت نوشیدن وابسته است. نیاز کربوهیدرات و آب ممکن است متفاوت باشد و یک نوشیدنی بدون تنظیم هر دو را پوشش ندهد. نوشیدن افراطی هم می‌تواند زیان‌آور باشد؛ بیشتر همیشه بهتر نیست. سدیم در بعضی فعالیت‌های طولانی یا اتلاف زیاد اهمیت دارد، اما نوشیدن نامحدود را ایمن نمی‌کند. ترکیب غذا و مایعات را در تمرین می‌آزماییم و دریافت واقعی و نشانه‌ها را فراتر از ادعای برچسب بررسی می‌کنیم.

پرونده مراقبت تغذیه باید ارزیابی، تفسیر، برنامه توافق‌شده، مسئولیت متخصصان و معیار پیگیری را روشن کند. اطلاعات گزارش‌شده از یافته اندازه‌گیری‌شده و قضاوت بالینی جدا ثبت می‌شوند. واحد، تاریخ، روش و تغییرات مهم باید معلوم باشند تا فرد حرفه‌ای دیگری تصمیم را بفهمد. اشتراک اطلاعات حساس به رضایت و دسترسی مناسب نیاز دارد. ارجاع باید نگرانی مشخص و فوریت را منتقل کند، نه فقط یک عنوان کلی. در ورزش، مستندسازی باید تداوم مراقبت را بهتر کند و از استفاده نامناسب اطلاعات سلامت در مربیگری یا انتخاب تیم پیشگیری کند.