GLOSSARY

اکسیداسیون کتون‌ها (Ketone Oxidation) مصرف اکسیداتیو سوخت کتونی برای برداشت انرژی است.

در کتوژنز، کبد از استیل واحدهای کتونی قابل‌انتقال می‌سازد که در کاهش دسترسی کربوهیدرات یا ناشتایی می‌توانند بیشتر شوند. این مسیر با کتولیز یا مصرف همان مواد در بافت دیگر تفاوت دارد. بالا رفتن کتون الزاماً کسری انرژی یا کاهش چربی بدن را ثابت نمی‌کند، به‌ویژه اگر ماده از بیرون مصرف شود. برای ورزشکار، کاربرد باید با هدف، نوع فعالیت و تحمل سنجیده شود؛ وجود مسیر طبیعی به معنی برتری هر رژیم یا مکمل کتونی نیست.

استواستات، بتاهیدروکسی‌بوتیرات و استون در گروه فیزیولوژیک اجسام کتونی قرار می‌گیرند؛ بتاهیدروکسی‌بوتیرات از نظر ساختار شیمیایی هیدروکسی‌اسید است. شکل‌های قابل‌مصرف انرژی و سرنوشت استون یکسان نیستند. تبدیل شکل‌ها با وضعیت ردوکس مرتبط است و بوی بازدم، اندازه دقیق کل مصرف سوخت نیست. در گزارش تغذیه‌ای، نوع ماده و منبع درون‌زاد یا خوراکی باید معلوم باشد؛ همه «کتون»ها یک فرمول یا پیامد واحد ندارند.

بافت‌های دارای توان میتوکندریایی می‌توانند برخی اجسام کتونی را برای اکسیداسیون به استیل کوآنزیم A برگردانند. کبد سالم بالغ تولیدکننده مهم است، اما مسیر معمول کتولیز آن مانند بافت‌های مصرف‌کننده نیست و گلبول قرمز فاقد میتوکندری از این سوخت استفاده اکسیداتیو نمی‌کند. مصرف و تولید کل برابر لحظه‌ای لازم ندارند. از دسترسی کتون هم نمی‌توان حذف کامل نیاز گلوکز یا برتری قطعی عملکرد شدید را نتیجه گرفت.