GLOSSARY

نیاز آهن در بارداری (Iron Requirement in Pregnancy) تامین آهن مورد نیاز در دوران بارداری، همراه با غربالگری بالینی و درمان مناسب در صورت لزوم تفسیر می شود.

تغذیه بارداری از سلامت مادر، رشد جنین و فعالیت مناسب پشتیبانی می‌کند. نیاز انرژی با مرحله بارداری، وضعیت قبلی و ورزش تغییر می‌کند؛ برنامه صرفاً دوبرابرکردن بی‌قید غذای معمول نیست. فولات، آهن، ید، کولین و مواد دیگر باید در یک برنامه مناسب بارداری بررسی شوند. ترکیب واقعی مکمل پیش از تولد مهم است و افزودن چند محصول می‌تواند مصرف تکراری ایجاد کند. ورزش و تغذیه باید با مراقبت مامایی هماهنگ شوند، به‌ویژه هنگام علائم یا عوارض؛ هدف معمول کنترل وزن ورزشکار نباید بدون تغییر در بارداری ادامه یابد.

تغذیه ورزشکار زن از انرژی و مواد مغذی کافی برای رشته، سلامت و مرحله زندگی واقعی او شروع می‌شود. سابقه قاعدگی، خون‌ریزی و وضعیت آهن، روش پیشگیری از بارداری، بارداری و یائسگی می‌توانند اطلاعات مهمی اضافه کنند. تفاوت میانگین دو جنس، نیاز تک‌تک افراد را تعیین نمی‌کند و یافته یک وضعیت هورمونی لزوماً به وضعیت دیگر تعمیم‌پذیر نیست. درباره علائم و ترجیح‌ها می‌پرسیم، بدون اینکه قاعدگی را دلیلی برای محدودیت بدانیم. اطلاعات سلامت باید محرمانه و برای مراقبت استفاده شوند، نه قضاوت درباره انتخاب تیم، تعهد یا استعداد ورزشی.

رژیم کافی، انرژی و مواد مغذی ضروری را متناسب با وضعیت سلامت تأمین می‌کند. تنوع زیاد یا برچسب غذای سالم به‌تنهایی کفایت را ثابت نمی‌کند. آنچه واقعاً خورده می‌شود، غذاهای حذف‌شده و جایگزین مناسب آن‌ها اهمیت دارد. ورزشکار ممکن است سبزی فراوان بخورد، اما برای تمرین انرژی یا کربوهیدرات کافی دریافت نکند. بنابراین کل الگوی دریافت، توزیع غذا و احتمال کمبودهای مشخص را بررسی می‌کنیم؛ یک غذای خاص یا مکمل، تمام رژیم را خودبه‌خود متعادل نمی‌کند.

وضعیت یک ماده مغذی حاصل دریافت، جذب، توزیع، ذخایر، اتلاف و نیاز فیزیولوژیک است. غلظت طبیعی خون همیشه ذخایر کافی را تضمین نمی‌کند و نتیجه غیرطبیعی هم می‌تواند علت غیرتغذیه‌ای داشته باشد. برای مثال، کلسیم خون مستقیماً کفایت کلسیم غذایی یا ذخیره استخوان را اندازه نمی‌گیرد. مواد مغذی مختلف به راهبردهای ارزیابی متفاوت نیاز دارند. آزمایش برای سؤال بالینی مشخص انتخاب می‌شود و همراه علائم، رژیم، بیماری مرتبط و شرایط نمونه‌گیری تفسیر می‌شود؛ هر عدد در یک پنل گسترده آزمایشگاهی، هدفی برای بهینه‌سازی عملکرد ورزشی نیست.

ایمنی غذا به آماده‌سازی تمیز، جداسازی غذای خام از غذای آماده مصرف، پخت کافی و سردکردن مناسب نیاز دارد. ظاهر یا بو به‌تنهایی ایمن‌بودن غذا را ثابت نمی‌کنند. سفر، غذای تیمی و محصولات ریکاوری خانگی، نگهداری و پیشگیری از آلودگی متقاطع را مهم‌تر می‌کنند. برای دمای غذا و شرایط نگهداری باید از دماسنج و راهنمای معتبر محل استفاده شود. بارداری، کودکی، سالمندی و ضعف ایمنی ممکن است احتیاط بیشتری بخواهند. پیشگیری از عفونت برای تداوم تمرین قابل اتکاتر از این تصور است که مکمل، غذای ناایمن را جبران می‌کند.

پرونده مراقبت تغذیه باید ارزیابی، تفسیر، برنامه توافق‌شده، مسئولیت متخصصان و معیار پیگیری را روشن کند. اطلاعات گزارش‌شده از یافته اندازه‌گیری‌شده و قضاوت بالینی جدا ثبت می‌شوند. واحد، تاریخ، روش و تغییرات مهم باید معلوم باشند تا فرد حرفه‌ای دیگری تصمیم را بفهمد. اشتراک اطلاعات حساس به رضایت و دسترسی مناسب نیاز دارد. ارجاع باید نگرانی مشخص و فوریت را منتقل کند، نه فقط یک عنوان کلی. در ورزش، مستندسازی باید تداوم مراقبت را بهتر کند و از استفاده نامناسب اطلاعات سلامت در مربیگری یا انتخاب تیم پیشگیری کند.