GLOSSARY

مصرف همزمان آهن و ویتامین C (Iron and Vitamin C Co-Ingestion) آهن را با ویتامین C ترکیب می‌کند، که می‌تواند بر جذب آهن غیرهم تأثیر بگذارد، بدون اینکه ویتامین C اضافه‌شده را در همه برنامه‌های درمانی ضروری کند.

مکمل ریزمغذی زمانی توجیه روشن‌تری دارد که کمبود، دریافت ناکافی یا نیاز بالینی مشخص وجود داشته باشد. نمک‌های مختلف، مقدار متفاوتی مادهٔ معدنی المنتال دارند؛ وزن قرص همان مقدار مادهٔ فعال نیست. تصمیم آهن نیازمند ارزیابی وضعیت و شرایط است و مصرف بی‌نیاز می‌تواند زیان‌آور باشد. کلسیم، منیزیم، روی و ویتامین D هم باید با توجه به دریافت کل و تداخل دارویی بررسی شوند. اصلاح شکاف واقعی تغذیه‌ای با تلاش ارگوژنیک در ورزشکارِ دارای وضعیت کافی هدف متفاوتی دارد.

دوز به مقدار مادهٔ فعال مرتبط اشاره دارد، نه لزوماً وزن کل پودر یا تعداد پیمانه‌ها. تک‌دوز، مجموع روزانه و مقدار نسبی به وزن بدن کمیت‌های متفاوتی هستند. افزایش مقدار می‌تواند بدون فایدهٔ عملکردی بیشتر، عارضه را افزایش دهد. بارگیری، نگهداری و زمان‌بندی حاد برای هر ماده معنای خاص دارند و قانون همگانی نیستند. تمام محصولات مصرفی باید کنار هم بررسی شوند تا تکرار یک ترکیب، دریافت کلِ ناخواسته ایجاد نکند.

ایمنی مکمل به ماده، مقدار، مدت، سلامت فرد و سایر دریافت‌ها وابسته است. طبیعی‌بودن تضمین ایمنی نیست و گزارش‌نشدن عارضه در مطالعهٔ کوچک، ایمنی بلندمدت را ثابت نمی‌کند. تداخل دارویی، بارداری، سن و بیماری کبد یا کلیه می‌توانند تصمیم را تغییر دهند. رویدادی که هنگام مصرف اتفاق می‌افتد لزوماً عارضهٔ علّیِ تأییدشده نیست. علائم تازه یا شدید نیازمند قطع مادهٔ مشکوک و بررسی مناسب‌اند؛ افزایش دوز برای غلبه بر تحمل نامناسب راه‌حل معقولی نیست.

مکمل می‌تواند کمبود مشخصی را جبران کند، شکل قابل‌حمل یک غذای ورزشی باشد یا سازوکار خاصی برای عملکرد را هدف بگیرد. شواهد و ارزیابی لازم برای این هدف‌ها یکسان نیست. تبلیغ برای ورزشکاران ضرورت مصرف را ثابت نمی‌کند و خستگی معمول تمرین هم کمبود یک ماده را تشخیص نمی‌دهد. ابتدا رژیم، سلامت، برنامهٔ تمرین و محدودیت‌های عملی بررسی می‌شوند؛ سپس باید فایدهٔ موردانتظار، پیامد قابل‌سنجش و زمان بازبینی یا توقف محصول مشخص شود.

ادعای معتبر مکمل به مطالعهٔ کنترل‌شدهٔ مرتبط، مقایسهٔ مناسب و پیامد معنادار نیاز دارد. تصادفی‌سازی، دارونما و کورسازی خطاهای متفاوتی را کاهش می‌دهند، اما نتیجهٔ مفید را تضمین نمی‌کنند. اندازهٔ نمونه، عدم‌قطعیت، وضعیت تمرینی، جنس، رژیم و روش مطالعه بر تفسیر اثر دارند. برآورد تجمیعی وعدهٔ نتیجه به تک‌تک افراد نیست. سازوکار محتمل، تغییر نشانگر، افزایش ظرفیت آزمایشگاهی و بهبود عملکرد مسابقه اطلاعات متفاوتی‌اند و نباید معادل یکدیگر معرفی شوند.

صحت برچسب، هویت ماده، مقدار مؤثر، کنترل آلودگی و قابلیت ردیابی تولید جنبه‌های جداگانهٔ کیفیت‌اند. ترکیب اختصاصی ممکن است مقدار هر جزء را پنهان کند و مقایسه با پژوهش را ناممکن سازد. گواهی آنالیز فقط دربارهٔ نمونه و آزمون‌های مشخص است، نه همهٔ خطرهای ممکن. در صورت نیاز باید محصول و بچ دقیق در برنامهٔ گواهی مستقل بررسی شوند. تولید خوب و آزمایش مستقل بعضی خطرها را کم می‌کنند، اما اثربخشی یا نبود تمام مواد ممنوعه در هر بچ را تضمین نمی‌کنند.