GLOSSARY

ید (Iodine) عنصری ضروری در هورمون‌های تیروئید است؛ کافی بودن آن با تحریک بی‌حد متابولیسم از راه مکمل فرق دارد.

ید جزء ساختاری هورمون‌های تیروئید است و یدید شکل یونی رایج در جذب و بعضی منابع غذایی است. نمک یددار، برخی غذاهای دریایی، لبنیات و تخم‌مرغ می‌توانند منبع باشند، اما مقدار وابسته به منطقه و تولید است. نمک دریا یا نمک صورتی الزاماً یددار نیست؛ برچسب اهمیت دارد. هدف دریافت ید با افزایش بی‌رویه نمک یکی نیست و می‌توان برنامه غذایی را با مقدار مناسب نمک یددار هماهنگ کرد.

بخش زیادی از ید جذب‌شده از ادرار دفع می‌شود و غلظت ادراری برای توصیف جمعیت کاربرد دارد. یک نمونه تصادفی به‌شدت از دریافت اخیر و رقیق شدن ادرار اثر می‌گیرد و تشخیص قطعی کفایت بلندمدت یک فرد نیست. هورمون‌ها و ارزیابی تیروئید پرسش متفاوتی را پاسخ می‌دهند. برای ورزشکار خسته، نسبت دادن همه نشانه‌ها به ید یا اتکا به تست خانگی پوست، مبنای معتبر انتخاب مکمل نیست.

کمبود و زیادی ید هر دو می‌توانند کارکرد تیروئید را برهم بزنند و پاسخ فردی به زمینه بیماری وابسته است. جلبک‌ها مقدار بسیار متغیری دارند و یک غذای طبیعی ممکن است دریافت زیادی ایجاد کند. مکمل ید، راه عمومی بالا بردن متابولیسم و کاهش چربی ورزشکار نیست. در علائم پایدار، علت و وضعیت تیروئید بررسی می‌شوند؛ کم کردن گروه‌های غذایی یا افزودن قطره‌های پرمقدار بدون ارزیابی می‌تواند مشکل را بیشتر کند.