GLOSSARY

اینولین (Inulin) خانواده‌ای از فروکتان‌ها، یعنی زنجیره‌های عمدتاً فروکتوزی، است که در گیاهانی مانند کاسنی وجود دارد. اینولین معمولاً در روده باریک انسان هضم نمی‌شود و به‌عنوان فیبر به بعضی محصولات افزوده می‌شود؛ نباید آن را با هورمون انسولین اشتباه گرفت.

محلول‌بودن، ویسکوزبودن و تخمیرپذیری سه ویژگی جدا هستند. اینولین می‌تواند محلول و کم‌ویسکوز اما به‌خوبی قابل‌تخمیر باشد؛ پسیلیوم ژل ایجاد می‌کند ولی معمولاً کمتر تخمیر می‌شود. بنابراین دو ماده با عنوان «فیبر محلول» الزاماً اثر یکسانی بر قوام محتویات روده، گاز یا پاسخ پس از غذا ندارند.

میکروب‌های روده بزرگ می‌توانند بعضی کربوهیدرات‌های باقی‌مانده را به اسیدهای چرب کوتاه‌زنجیر و گاز تبدیل کنند. این مسیر با جذب مستقیم گلوکز فرق دارد و نمی‌توان انرژی آن را معادل سوخت سریع هنگام دویدن دانست. مقدار و سرعت تخمیر به ساختار ماده و جامعه میکروبی فرد بستگی دارد.

پری‌بیوتیک‌بودن تنها با تخمیرشدن ثابت نمی‌شود؛ استفاده انتخابی توسط میکروارگانیسم‌های میزبان و فایده سلامت باید نشان داده شود. همچنین افزایش یک گروه باکتری، به‌تنهایی اثبات افزایش عملکرد ورزشی نیست. شواهد به نوع ماده، مقدار، جمعیت بررسی‌شده و پیامد واقعی وابسته‌اند و نباید هر محصول حاوی فیبر را دارای اثر یکسان دانست.