GLOSSARY

ریکاوری بین رویدادها (Inter-Event Recovery) بازیابی بین فعالیت‌های نزدیک به هم را سازمان می‌دهد و اهمیت دسترسی زودهنگام به غذا و داشتن جایگزین عملی را بیشتر می‌کند.

به عنوان مثال، بین مسابقات نزدیک، با کربوهیدرات و مایعات قابل تحمل که به راحتی در دسترس هستند شروع کنید، سپس در صورت امکان با یک وعده غذایی کامل تر دنبال کنید. مقادیر واقعی کربوهیدرات و پروتئین را به جای اتکا به نسبت چاپ شده روی نوشیدنی بررسی کنید. فاصله زمانی کوتاه تر، آماده سازی و دسترسی زودهنگام را بسیار ارزشمند می کند.

بازسازی سریع گلیکوژن زمانی اهمیت بیشتری دارد که فاصلهٔ دو فعالیت سنگین کوتاه باشد. مصرف زودهنگام و تکرارشوندهٔ کربوهیدرات می‌تواند مقدار دریافتی در این فاصله را افزایش دهد؛ با طولانی‌ترشدن دورهٔ بازیابی، مجموع مصرف اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. برنامه به میزان تخلیه، زمان موجود و تحمل گوارش وابسته است. پروتئین به ترمیم بافت کمک می‌کند، اما افزودنش به کربوهیدراتی که از قبل کافی است الزاماً بازسازی گلیکوژن را سریع‌تر نمی‌کند. نسبت ثابت کربوهیدرات به پروتئین جای بررسی مقدار واقعی هرکدام را نمی‌گیرد.

نوع کربوهیدرات می‌تواند بر بازیابی ذخایر مختلف اثر متفاوتی داشته باشد. خوراکی‌های تأمین‌کنندهٔ گلوکز به بازسازی گلیکوژن عضله کمک می‌کنند؛ کربوهیدرات حاوی فروکتوز نیز در کنار گلوکز می‌تواند بازیابی ذخایر کبدی را پشتیبانی کند. این موضوع به معنای برتری فروکتوزِ تنها برای ریکاوری یا یکسان‌بودن همهٔ ترکیب‌های قندی نیست. باید گلیکوژن عضله و کبد را جدا در نظر گرفت؛ همچنین بازیابی یک ذخیره با توانایی اجرای دوبارهٔ تکلیف ورزشی پس از استراحت کاملاً مترادف نیست.