GLOSSARY

آنزیم القاپذیر (Inducible Enzyme) بیان یا مقدار آن در پاسخ به محرک مشخص افزایش می‌یابد.

مقدار آنزیم حاصل توازن ساخت و تخریب پروتئین است؛ بیان ژن، مقدار RNA، پروتئین و فعالیت اندازه‌گیری‌شده لایه‌های یکسانی نیستند. القا یا سرکوب می‌تواند به بیان یا فعالیت اشاره کند و باید تعریف شود. «دائماً بیان‌شونده» به معنی مقدار کاملاً ثابت در همه شرایط نیست. برای نتیجه‌گیری ورزشی، تغییر ظرفیت در طول تمرین را از فعال‌شدن سریع آنزیم موجود و از شار واقعی جدا می‌کنیم.

افزودن یا حذف گروه شیمیایی می‌تواند فعالیت، محل، پایداری یا برهم‌کنش آنزیم را تغییر دهد. فسفریلاسیون همیشه فعال‌کننده نیست؛ جهت اثر به پروتئین و جایگاه وابسته است. استیلاسیون، متیلاسیون و اتصال پروتئین‌های کوچک نیز نقش‌های متنوع دارند و همه برچسب تخریب نیستند. تغییر پس از ترجمه را باید از تولید پروتئین جدید جدا کرد؛ سرعت و دوام پاسخ این دو لزوماً یکسان نیست.

کنترل شار معمولاً بین چند مرحله، عرضه سوبسترا و نیاز مصرف تقسیم می‌شود. «محدودکننده سرعت» توصیفی وابسته به شرایط است و یک آنزیم همیشه فرمانده ثابت تمام مسیر نیست. مرحله تعهدی ورود اختصاصی‌تر به مسیر را مشخص می‌کند و الزاماً همان مرحله دارای بیشترین کنترل نیست. افزایش یک آنزیم یا مصرف پیش‌ساز آن بدون سنجش کل شبکه، تضمین‌کننده افزایش شار یا عملکرد نیست.