GLOSSARY

اختلال در هضم (Impaired Digestion) توصیفی کلی برای کاهش کارکرد پردازش غذاست؛ نوع مرحله و شواهد باید پیش از نتیجه‌گیری مشخص شوند.

سوءهضم یعنی شکستن ناکافی غذا و سوءجذب یعنی ورود ناکافی ماده از روده؛ یکی ممکن است به دیگری منجر شود، اما مترادف کامل نیستند. علت می‌تواند اختصاصی یک ماده یا گسترده‌تر باشد. علائم و کمبودهای تکراری با بررسی مناسب تفسیر می‌شوند؛ دیدن غذا در مدفوع یا خستگی به‌تنهایی تشخیص نیست. اصلاح تغذیه باید هم علت را هدف بگیرد و هم کفایت انرژی ورزشکار را حفظ کند.

نفخ، تهوع و تغییر دفع می‌توانند علت‌های مختلف داشته باشند و از روی یک وعده، بیماری یا کمبود آنزیم قطعی نمی‌شود. ثبت غذا، مقدار، زمان، تمرین و داروها مفید است. درد شدید یا پایدار، خون‌ریزی، استفراغ مکرر یا کاهش وزن ناخواسته نیازمند بررسی‌اند. ناراحتی گوارش را نباید همیشه با مکمل آنزیم یا حذف خودسرانه یک گروه غذایی پاسخ داد.

در ثبت یک ناراحتی پس از جلسه، غذا، حجم، زمان و شدت تمرین را کنار هم می‌گذاریم؛ پیش از حذف گسترده غذاها، الگوی تکرار و عوامل دیگر بررسی و کفایت برنامه حفظ می‌شود.

زیست‌دسترسی اولیه یعنی آزادشدن ماده از ماتریس غذا و در دسترس قرارگرفتن برای جذب؛ فراهمی زیستی به سهم قابل‌جذب و قابل‌استفاده در چارچوب تعریف‌شده مربوط است. نتیجه آزمایشگاهی رهاسازی، معادل جذب انسان نیست. پخت، ترکیب وعده، شکل ماده و وضعیت بدن اثر دارند؛ برای انتخاب غذایی، مقدار واقعی و تنوع مهم‌تر از ادعای «جذب کامل» بدون روش اندازه‌گیری‌اند.