GLOSSARY

افطار (Iftar) غذا یا مناسبتی که روزه رمضان را پس از غروب افطار می کند.

روزه رمضان معمولاً غذا و نوشیدنی را از سپیده‌دم تا غروب محدود می‌کند؛ با بسیاری از پروتکل‌های پژوهشی که آب را مجاز می‌دانند یکسان نیست. طول روز، آب‌وهوا، خواب، شیوه عمل مذهبی و زمان تمرین، چالش را تغییر می‌دهند. کربوهیدرات، پروتئین و مایعات قابل تحمل باید در ساعات مجاز، از جمله افطار و سحری، برنامه‌ریزی شوند. اگر لازم باشد زمان یا بار تمرین تعدیل و پاسخ فرد پایش می‌شود. بیماری زمینه‌ای یا علائم نگران‌کننده توصیه فردی می‌خواهند؛ تجربه یک ورزشکار سالم، ایمنی روزه برای همه را ثابت نمی‌کند.

الگوهای روزه‌داری زمان خوردن را تغییر می‌دهند و گاهی انرژی کل را کاهش می‌دهند، اما قانون زمانی به‌تنهایی کاهش وزن یا سلامت بهتر را تضمین نمی‌کند. فاصله ناشتایی از بازه مجاز خوردن جداست و باید انرژی و مواد مغذی واقعی بررسی شود. کیفیت تمرین، ریکاوری، دارو و سابقه خوردن آشفته بر تناسب این روش اثر دارند. پنجره غذایی‌ای که مرتب مانع سوخت‌رسانی کافی می‌شود، صرفاً به دلیل رعایت ساعت‌ها راهبرد موفق تغذیه ورزشی نیست.

زمان غذا را با جلسهٔ بعدی، فاصله از وعدهٔ قبلی و مدت بازیابی هماهنگ می‌کنیم. کربوهیدرات به سوخت، پروتئین به ترمیم و اندازهٔ وعده، چربی و فیبر به تحمل گوارشی مرتبط‌اند. برنامهٔ واحد برای همه مناسب نیست. یک مهلت بسیار کوتاه و همگانی برای آنابولیسم، ساده‌سازی است؛ اما در فاصلهٔ کوتاه جلسه‌ها یا دریافت قبلی محدود، خوردن زودتر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. دریافت کلی همچنان بخش اصلی برنامه است.