GLOSSARY

مقاومت به انسولین کبدی (Hepatic Insulin Resistance) کاهش پاسخ‌دهی کبد به انسولین است که بر فرایندهایی مانند تولید گلوکز و متابولیسم چربی اثر دارد.

بیماری استئاتوتیک کبد با تجمع چربی کبدی همراه است؛ استئاتوهپاتیت، آسیب التهابی را نیز در بر می‌گیرد. MASLD و MASH اصطلاح‌های کنونی در طبقه‌بندی‌ای هستند که با دسته‌بندی قدیمی NAFLD تفاوت دارد. الکل، عوامل متابولیک، دارو و علت‌های دیگر باید بررسی شوند. تغذیه و فعالیت از مراقبت حمایت می‌کنند، اما کاهش وزن برای همه بیماران کبدی مناسب نیست. در بیماری پیشرفته یا دریافت کم، حفظ عضله و جلوگیری از سوءتغذیه زیر نظر متخصص می‌تواند اولویت باشد.

تغذیه بالینی، ارزیابی را به مداخله فردی تبدیل می‌کند و پاسخ را می‌سنجد. نام بیماری به‌تنهایی نسخه را تعیین نمی‌کند؛ مرحله بیماری، دارو، علائم، آزمایش، دریافت و هدف عملکردی مهم‌اند. غربالگری احتمال خطر را شناسایی می‌کند؛ ارزیابی کامل‌تر از تشخیص تغذیه‌ای و برنامه مراقبت پشتیبانی می‌کند. ورزش، نیاز تمرین را به این تصویر اضافه می‌کند و الزام بالینی را حذف نمی‌کند. وقتی هدف پزشکی و عملکردی تداخل دارند، مراقبت باید هماهنگ شود و منوی استاندارد ورزشکار برای همه بیماران به کار نرود.

مدیریت وزن، پیشگیری از تغییر نامطلوب، تغییر هدفمند و نگهداری وزن را شامل می‌شود. هدف مناسب از سلامت، عملکرد، تمرین و اولویت فرد می‌آید و به عدد ترازو محدود نیست. تعادل انرژی پویاست؛ یک تغییر ثابت دریافت، تا همیشه مسیر خطی ثابتی ایجاد نمی‌کند. روند وزن باید در شرایط قابل مقایسه و همراه با حال عمومی و عملکرد بررسی شود. خستگی مداوم، افت تمرین یا افزایش اشتغال ذهنی به غذا و وزن، دلیل بازبینی برنامه است.