GLOSSARY

تغذیه بین دو نیمه (Half-Time Nutrition) از وقفه ها و خواسته های واقعی بازی برای سازماندهی تغذیه در رقابت های متناوب، از جمله الزامات دوره ها یا مسابقات بعدی استفاده می کند.

ورزش تناوبی، کار شدید را با حرکت سبک‌تر یا توقف ترکیب می‌کند. کربوهیدرات می‌تواند اجرای تکراری را حمایت کند و بازیابی بین جلسه‌ها یا مسابقه‌ها نیاز تازه می‌سازد. ورزش قدرتی و توانی هم انرژی و پروتئین کافی می‌خواهد؛ نیاز کربوهیدرات آن به حجم و تراکم تمرین وابسته است. یک تلاش کوتاه، کل نیاز روز را توصیف نمی‌کند. غذا باید گرم‌کردن، تمرین، مسابقه، وقفه‌ها و رویداد بعدی را پوشش دهد.

نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.

به عنوان مثال، یک ورزشکار تیمی ممکن است در طول بازی فرصت های غذایی محدودی داشته باشد اما قبل و بین مسابقات استراحت های مفیدی داشته باشد. کربوهیدرات ها و مایعات قابل تحمل را در اطراف آن فرصت ها سازماندهی کنید، سپس برای بازی بعدی برنامه ریزی کنید. موقعیت، زمان واقعی بازی و برنامه مسابقات می تواند بیشتر از تعیین برنامه غذایی یکسان برای هر هم تیمی مهم باشد.