GLOSSARY

شاخص گلیسمی (Glycemic Index (GI)) مقیاسی نسبی برای مقایسه پاسخ گلوکز به سهم‌های دارای مقدار استاندارد کربوهیدرات قابل‌دسترس است. شاخص گلیسمی با مقدار کربوهیدراتِ یک سهم معمول و با امتیاز جامع سلامت غذا یکسان نیست.

• روش آزمون: شاخص گلیسمی در آزمون استاندارد، افزایش سطح زیر منحنی گلوکز پس از مصرف مقدار معین کربوهیدرات قابل‌دسترس، معمولاً ۵۰ گرم، را با غذای مرجع مقایسه می‌کند. در مقیاس رایج، گلوکز برابر ۱۰۰ است. این عدد نتیجه آزمون گروهی است و پیش‌بینی دقیقِ پاسخ هر فرد به هر اندازه سهم محسوب نمی‌شود.
• مقیاس: در مقیاس گلوکز برابر ۱۰۰، شاخص گلیسمی ۵۵ یا کمتر پایین و ۷۰ یا بیشتر بالا نامیده می‌شود؛ مقدارهای میان آن‌ها در گروه متوسط قرار می‌گیرند. این مرزها درباره مقدار کربوهیدرات سهم چیزی نمی‌گویند. همچنین عدد مربوط به یک نوع نان یا برنج را نباید به همه انواع و روش‌های پخت تعمیم داد.

بار گلیسمی از حاصلضرب شاخص گلیسمی در گرم کربوهیدرات قابل‌دسترسِ سهم، تقسیم بر ۱۰۰، برآورد می‌شود. مثلاً شاخص ۶۰ و سهم دارای ۲۵ گرم کربوهیدرات، بار ۱۵ می‌دهد. این مثال فرضی، هم کیفیت پاسخ آزمون و هم مقدار سهم را وارد محاسبه می‌کند، اما اندازه‌گیری مستقیم گلوکز خون فرد نیست.