GLOSSARY

سازگاری دستگاه گوارش (Gastrointestinal Adaptation) بیان گسترده سازگاری عملکرد دستگاه گوارش است؛ باید نوع تغییر و نتیجه قابل‌تحمل مشخص شوند.

تمرین گوارشی یعنی آزمودن تدریجی برنامه خوردن و نوشیدن در شرایط مشابه فعالیت، برای شناخت و گاهی بهبود تحمل و تحویل سوخت. کاهش علائم الزاماً ثابت نمی‌کند جامعه میکروبی یا تعداد ناقل مشخص تغییر کرده است. مقدار، نوع کربوهیدرات و آب با هم ثبت می‌شوند. درد شدید هدف سازگاری نیست؛ برنامه باید قابل‌تحمل و فردی باشد و نخستین‌بار در روز مسابقه امتحان نشود.

در ورزش، شدت، گرما، تکان مکانیکی، کاهش خون‌رسانی احشایی و انتخاب سوخت می‌توانند علائم گوارشی را تغییر دهند. تحمل‌پذیری را می‌توان با تمرین تدریجی برنامه خوردن و نوشیدن بهتر شناخت و گاهی بهبود داد. با این حال، علامت شدید هدف تمرین نیست. برای ناراحتی تکراری، عامل‌های متعدد بررسی می‌شوند؛ همه تقصیر به گلوتن، لاکتوز یا یک ناقل خاص نسبت داده نمی‌شود.

برای کاربرد ورزشی، از توضیح یک سازوکار به نتیجه قطعی عملکرد نمی‌پریم؛ برنامه غذا و تمرین، تحمل و تغییر واقعی در هدف فرد با هم ارزیابی می‌شوند و یک نشانگر تنها، پایان بررسی نیست.

برای کاربرد ورزشی، حجم و فاصله وعده، مایع، شدت تمرین و ترکیب غذا با هم بررسی می‌شوند. وعده بزرگ یا پرفیبر و پرچربی نزدیک فعالیت برای بعضی افراد ناراحت‌کننده است، اما تحمل فردی تفاوت دارد. تغییر یک عامل در تمرین و ثبت پاسخ به یافتن الگو کمک می‌کند. آزمون نخستین محصول در مسابقه یا حذف گسترده غذاها بدون برنامه جای این بررسی را نمی‌گیرد.