GLOSSARY

نیاز به سوخت (Fuel Requirement) بستر مورد نیاز برای حمایت از یک تقاضای ورزشی مشخص را توصیف می کند. این نیاز به حجم کار، مدت زمان و سهم سوخت بستگی دارد تا یک مقدار غذای جهانی.

به عنوان مثال، یک عضله می تواند از گلیکوژن ذخیره شده استفاده کند و در عین حال گلوکز و اسیدهای چرب خون را نیز دریافت کند. خوردن کربوهیدرات منبع خارجی را تامین می کند که هنوز باید هضم و جذب شود. به جای اینکه فرض کنید یک منبع نامگذاری شده تمام انرژی را در طول جلسه تامین می کند، توضیح دهید که کدام سوخت و کدام فرآیند مورد بحث قرار گرفته است.

تغذیهٔ ورزشی، تأمین غذا و مایعات را با تمرین، مسابقه، سازگاری و سلامت مرتبط می‌کند. برنامه به رشته، مدت رویداد، فرد، محیط و فرصت خوردن وابسته است. انرژی و مواد مغذی کافی زیربنا هستند؛ زمان‌بندی و محصولات تخصصی برای نیاز مشخص کاربرد دارند. مفیدبودن یک راهبرد در یک الگوی پژوهشی، برتری آن را برای همهٔ رشته‌ها ثابت نمی‌کند. معیار کاربردی، توان تمرین، بازیابی و اجرای ورزشکار در شرایط واقعی است.

نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.