GLOSSARY

ترجیح متابولیکی سوخت (Fuel Preference) تمایل نسبی به استفاده از یک بستر خاص در شرایط ذکر شده را توصیف می کند. این یک خاصیت تغییر ناپذیر مستقل از حجم کار و وضعیت تغذیه ای نیست.

بدن در ورزش از ترکیبی از سوخت‌ها استفاده می‌کند و سهم آن‌ها با شدت، مدت، تمرین و رژیم تغییر می‌کند. مفهوم تغییر غالب سوخت، حرکت به‌سوی سهم بیشتر کربوهیدرات با افزایش شدت را در شرایط مشخص توصیف می‌کند؛ کلید روشن و خاموشِ متابولیسم چربی نیست. نقطهٔ تغییر برای همه ثابت نیست. الگو را باید با بار واقعی و سوخت موجود تفسیر کرد، نه با یک محدودهٔ ضربان قلب همگانی و مستقل از شرایط.

چربی از راه اسیدهای چرب خون و ذخایر داخل عضله در انرژی ورزش سهم دارد. دسترسی، برداشت یا بسیج بیشتر، الزاماً اکسیداسیون بیشتر نیست. سهم نسبی با نرخ مطلق هم فرق می‌کند؛ درصد ممکن است با تغییر نیاز کل بالا برود. سوزاندن چربی بیشتر در یک جلسه، کاهش بیشتر چربی بدن در بلندمدت را ثابت نمی‌کند. برای تفسیر، فرایند سنجیده‌شده، شدت فعالیت، رژیم غذایی و تعادل کلی انرژی را کنار هم می‌بینیم.

نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.