GLOSSARY

دسترسی سوخت و سازگاری تمرینی (Fuel Availability and Training Adaptation) به نقش تأمین مواد مغذی یا سوخت در پاسخ بدن به تمرین می‌پردازد. انرژی کافی و پیامدهای عملکردی معنی‌دار را باید کنار نشانگرهای مولکولی بررسی کرد.

دوره‌بندی، تغذیه را میان جلسه‌ها، روزها یا مرحله‌های تمرین برای حمایت از کار و هدف آن تنظیم می‌کند. می‌توان کربوهیدرات بیشتری پیرامون جلسهٔ سخت یا مهم قرار داد و همچنان نیاز کلی انرژی و مواد مغذی را تأمین کرد. روز سبک ممکن است روز بازیابی یا آماده‌سازی باشد؛ استراحت به معنی حذف غذا یا کربوهیدرات نیست. باید روشن باشد چه چیزی، چه زمانی و چرا تغییر می‌کند و اثر آن بر کیفیت تمرین بعدی سنجیده شود.

تمرین با دسترسی پایین کربوهیدرات، یک راهبرد مشخص است و با همهٔ انواع ورزش ناشتا یکسان نیست. گلیکوژن عضلانی پایین، گلیکوژن کبدی کمتر و نخوردن کربوهیدرات حین فعالیت، دست‌کاری‌های متفاوت‌اند. بعضی پاسخ‌های مولکولی تغییر می‌کنند، اما پیام‌رسانی بیشتر، عملکرد بلندمدت بهتر را تضمین نمی‌کند. افت کیفیت جلسه و کمبود انرژی نیز مهم‌اند. کار شدید و مسابقه اغلب به کربوهیدرات کافی نیاز دارند؛ کم‌سوخت‌رسانی مزمن را نباید لازمهٔ سازگاری معرفی کرد.

به عنوان مثال، کربوهیدرات کافی را در اطراف جلسات شدید مهم هفته قرار دهید و هدف جلسات آسان‌تر را جداگانه در نظر بگیرید. ممکن است یک روز استراحت همچنان فروشگاه‌ها را برای فردا بازگرداند. ارزیابی کنید که آیا تنوع از کار و سلامت برنامه ریزی شده پشتیبانی می کند، به جای این که فرض کنید برای یک سازگاری آموزشی مفید، خودداری از غذا به طور معمول لازم است.