GLOSSARY

فروپورتین (Ferroportin) پروتئین خروج‌دهنده آهن از سلول‌هایی مانند سلول روده و ماکروفاژ است و هدف تنظیمی هپسیدین محسوب می‌شود.

نقش آهن در مسیر سلولی را از نتیجه مکمل جدا می‌کنیم؛ وجود یک ناقل یا آنزیم، اثر ورزشی مصرف بیشتر را اثبات نمی‌کند.

آهن جذب‌شده از سلول روده با فروپورتین خارج و در خون به ترانسفرین متصل می‌شود؛ فریتین برای نگهداری سلولی اهمیت دارد. هپسیدین با اثر بر فروپورتین، خروج آهن از روده و بعضی ذخایر را محدود می‌کند و با التهاب و وضعیت آهن تغییر می‌یابد. فعالیت شدید نیز می‌تواند گذرا بر این تنظیم اثر بگذارد؛ بنابراین بیشتر خوردن همیشه به افزایش متناسب جذب یا آهن قابل‌استفاده نمی‌انجامد.

ویتامین C می‌تواند جذب آهن غیرهم را در وعده افزایش دهد، در حالی که فیتات و پلی‌فنول‌های چای و قهوه ممکن است آن را کم کنند. شدت اثر به کل وعده و وضعیت بدن وابسته است؛ یک آزمایش جذب کوتاه‌مدت را با پیامد قطعی بلندمدت یکسان نمی‌گیریم. در اصلاح کمبود، زمان مکمل و تحمل گوارشی با راهنمایی حرفه‌ای تنظیم می‌شود و حذف همگانی غذاهای مفید لازم نیست.

آهن سرم متغیر است و به‌تنهایی ذخیره را تشخیص نمی‌دهد؛ فریتین، هموگلوبین و اشباع ترانسفرین در کنار زمینه بالینی اطلاعات کامل‌تری می‌دهند. فریتین با التهاب بالا می‌رود و عدد بالای آن همیشه اضافه‌بار نیست. زمان نمونه، بیماری اخیر و تمرین سنگین ثبت می‌شوند. معیارهای تشخیص و هدف درمان میان زمینه‌ها فرق دارند؛ برای همه ورزشکاران یک عدد مطلوب مستقل از علائم و روش تعیین نمی‌کنیم.