چربی و عضلات
تغذیه ورزشی و سوخت‌رسانی به تمرین
چربی و عضلات (Fat and Muscles) مربوط به تامین چربی عضلانی و جابجایی آن در حین ورزش است. در دسترس بودن چربی و اکسیداسیون متفاوت است و رابطه با عملکرد ماهیچه ها به کار بستگی دارد.
چربی از راه اسیدهای چرب خون و ذخایر داخل عضله در انرژی ورزش سهم دارد. دسترسی، برداشت یا بسیج بیشتر، الزاماً اکسیداسیون بیشتر نیست. سهم نسبی با نرخ مطلق هم فرق می‌کند؛ درصد ممکن است با تغییر نیاز کل بالا برود. سوزاندن چربی بیشتر در یک جلسه، کاهش بیشتر چربی بدن در بلندمدت را ثابت نمی‌کند. برای تفسیر، فرایند سنجیده‌شده، شدت فعالیت، رژیم غذایی و تعادل کلی انرژی را کنار هم می‌بینیم.
بدن در ورزش از ترکیبی از سوخت‌ها استفاده می‌کند و سهم آن‌ها با شدت، مدت، تمرین و رژیم تغییر می‌کند. مفهوم تغییر غالب سوخت، حرکت به‌سوی سهم بیشتر کربوهیدرات با افزایش شدت را در شرایط مشخص توصیف می‌کند؛ کلید روشن و خاموشِ متابولیسم چربی نیست. نقطهٔ تغییر برای همه ثابت نیست. الگو را باید با بار واقعی و سوخت موجود تفسیر کرد، نه با یک محدودهٔ ضربان قلب همگانی و مستقل از شرایط.
رژیم کم‌کربوهیدرات و پرچربِ پایدار می‌تواند اتکا به چربی و شیوهٔ استفاده از سوخت را تغییر دهد. کتوز تغذیه‌ای حالت مشخص‌تری است و با هر رژیم پرچرب رخ نمی‌دهد. اکسیداسیون چربی بیشتر، عملکرد بهتر را ثابت نمی‌کند؛ به‌ویژه وقتی کار شدید به کربوهیدرات وابسته است. در بعضی پژوهش‌های ورزشکاران، اقتصاد فعالیت یا عملکرد شدید افت کرده است. بازگرداندن کربوهیدرات پس از سازگاری نیز بازگشت فوری همهٔ آثار یا جمع‌شدن مزیت‌های هر دو روش را تضمین نمی‌کند.
به عنوان مثال، یک جلسه آسان ناشتا می تواند نسبت بیشتری از انرژی حاصل از چربی را نسبت به یک جلسه تغذیه نشان دهد بدون اینکه کاهش چربی طولانی مدت بیشتری را نشان دهد. کل کار، رژیم غذایی و بهبودی و همچنین اکسیداسیون را مقایسه کنید. هدف تغذیه باید به جای حداکثر کردن یک درصد سوخت در انزوا، در خدمت وظیفه تمرینی باشد.
حداکثر اکسیداسیون چربی، بیشترین نرخ مطلق شناسایی‌شده در آزمون مشخص است. Fatmax شدت متناظر با آن نرخ است و محدودهٔ پیرامون آن به تعریف وابسته است. روش آزمون، غذای اخیر، وضعیت تغذیه و فرض‌های اندازه‌گیری بر نتیجه اثر دارند. این عدد، شدت مطلوب همگانی برای کاهش چربی یا همهٔ هدف‌های عملکردی نیست. تجویز تمرین باید آمادگی، حجم کار، بازیابی و نیاز واقعی رویداد را نیز در نظر بگیرد.
در یک بازهٔ مشخص، تفاوت دریافت انرژی قابل‌متابولیسم و مصرف انرژی، ذخایر انرژی بدن را تغییر می‌دهد. از این اصل نمی‌توان نتیجه گرفت که وزن روزانه مستقیماً تعادل انرژی را آشکار می‌کند؛ آب، گلیکوژن و محتویات گوارشی هم در وزن سهم دارند. دریافت و مصرف از راه رفتار و فیزیولوژی بر هم اثر می‌گذارند، بنابراین امتداد دادن یک کسری ثابت تا آیندهٔ نامحدود واقع‌بینانه نیست. تفسیر معادله به زمان و ترکیب بافت‌های در حال تغییر نیاز دارد.
راهبرد تغذیه را با کیفیت و ارتباط شواهد، پاسخ فرد و امکان اجرا می‌سنجیم. پیام‌رسانی مولکولی، تغییر اکسیداسیون، آزمون ظرفیت آزمایشگاهی و نتیجهٔ مسابقه پیامدهای متفاوت‌اند. ارتباط آماری علت را ثابت نمی‌کند و یک مطالعهٔ کوچک به همه تعمیم نمی‌یابد. پیش از تغییر برنامه، فایدهٔ موردنظر را تعریف می‌کنیم و کیفیت تمرین، بازیابی و عملکرد را در شرایط قابل‌مقایسه می‌سنجیم؛ تازگی راهبرد، معیار موفقیت نیست.
Home
Academy
Site Map