متابولیسم ناشتایی
متابولیسم و بیوشیمی تغذیه
متابولیسم ناشتایی (Fasting Metabolism) پاسخ سوخت‌وساز به فاصله از دریافت غذاست.
پس از غذا، جذب و ذخیره و استفاده از مواد در کنار پاسخ هورمونی تغییر می‌کنند؛ در فاصله پساجذبی سهم ذخایر و تولید درون‌زاد بیشتر می‌شود. این گذار کلید روشن‌وخاموش دقیق با ساعت یکسان برای همه وعده‌ها نیست. یک وعده مختلط و فعالیت اخیر می‌توانند الگو را تغییر دهند. برای ورزشکار، هدف جلسه و کفایت کل روز و تحمل در تصمیم زمان غذا مهم‌اند، نه برتری همیشگی ناشتا یا تغذیه‌شده در همه پیامدها.
ناشتایی شبانه و گرسنگی طولانی با کمبود شدید انرژی یک زمینه واحد نیستند. با ادامه محدودیت، سهم گلیکوژن، گلوکونئوژنز، چربی و کتون تغییر می‌کند، اما همه نیاز گلوکز و پروتئین حذف نمی‌شود. سازگاری حفظ بقا به معنی بهترین راه آماده‌سازی ورزشی نیست. در کم‌غذایی شدید و طولانی، بازگشت تغذیه نیز می‌تواند نیازمند مراقبت باشد؛ این را با برنامه معمول وعده پیش و پس از تمرین یکسان نمی‌گیریم.
مثلاً هنگام مقایسه جلسه سبک با تمرین شدید، غذای پیش از فعالیت، مدت و شدت، زمان نمونه‌گیری و شرایط بازیابی را کنار هم ثبت می‌کنیم. تغییر یک عدد یا فعال‌شدن یک مسیر به‌تنهایی برای تغییر رژیم کافی نیست؛ تصمیم کاربردی باید به هدف تمرین، تحمل فرد و روند واقعی عملکرد متصل بماند.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map