جذب کربوهیدرات برون‌زاد
تغذیه قبل، حین و بعد از تمرین و ریکاوری
جذب کربوهیدرات برون‌زاد (Exogenous Carbohydrate Absorption) انتقال کربوهیدرات مصرفی از روده به بدن است که متمایز از مصرف و اکسیداسیون بعدی است.
کربوهیدرات برون‌زاد از غذا یا نوشیدنی می‌آید؛ کربوهیدرات درون‌زاد از ذخایر موجود بدن تأمین می‌شود. هضم، جذب روده‌ای، گردش خون، برداشت عضله و اکسیداسیون مراحل جداگانه‌اند. روش ردیاب با فرض‌های مشخص می‌تواند اکسیداسیون مادهٔ خورده‌شده را برآورد کند. مقدار خورده‌شده فوراً به همان مقدار اکسید نمی‌شود. نرخ اکسیداسیون بالاتر هم به‌تنهایی عملکرد بهتر مسابقه را ثابت نمی‌کند؛ منبع و فرایند اندازه‌گیری‌شده باید روشن باشند.
گلوکز و گالاکتوز از ناقل روده‌ای SGLT1 و فروکتوز از GLUT5 استفاده می‌کنند. ترکیب منابع مناسب می‌تواند مسیرهای جذب متفاوت را درگیر و در شرایط مرتبط دسترسی کربوهیدرات برون‌زاد را بیشتر کند. مالتودکسترین در هضم به واحدهای گلوکز تبدیل می‌شود و مسیر جداگانهٔ فروکتوز ایجاد نمی‌کند. نوع ترکیب، مقدار کل، مایعات، فعالیت و تحمل اهمیت دارند. یک نسبت گلوکز به فروکتوز یا نرخ ساعتی، نسخهٔ مطلوب همگانی برای همهٔ افراد و رویدادها نیست.
به عنوان مثال، یک مطالعه ردیاب ممکن است نرخ اکسیداسیون متفاوتی را پس از دو نوشیدنی کربوهیدرات نشان دهد. قبل از تبدیل این یافته به یک برنامه مسابقه، مقدار مصرف شده، مدت زمان تمرین، تامین مایعات و نتیجه عملکرد را بررسی کنید. دریافت یا مقدار اکسیداسیون بیشتر بدون اینکه به طور مستقل ثابت شود که استراتژی یکسان برای هر ورزشکاری مناسب است، آموزنده است.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map