GLOSSARY

حساسیت آنابولیک ناشی از ورزش (Exercise-Induced Anabolic Sensitivity) افزایش پاسخ عضلهٔ تمرین‌کرده به دریافت پروتئین در دورهٔ بازیابی را توصیف می‌کند؛ مدت و اندازهٔ آن به شرایط وابسته است.

سنتز پروتئین عضله به ساخت پروتئین‌ها و تجزیه به حذف آن‌ها مربوط است؛ تعادل خالص از اختلاف این دو در یک بازه به دست می‌آید. اسیدهای آمینهٔ ضروری و تمرین مقاومتی می‌توانند ساخت را تحریک کنند، ولی افزایش کوتاه‌مدت سنتز همان افزایش بلندمدت حجم عضله نیست. پروتئین و انرژی کافی روزانه همراه با تمرین منظم اساس کار هستند. توزیع پروتئین فرصت‌های تغذیه‌ای متعددی ایجاد می‌کند؛ مقدار مناسب هر وعده با اندازهٔ بدن، سن، کیفیت غذا و نوع تمرین تغییر می‌کند.

لوسین در پیام‌رسانی آغاز سنتز پروتئین عضله نقش دارد، ولی برای ادامهٔ ساخت، همهٔ اسیدهای آمینهٔ ضروری لازم‌اند. آستانهٔ لوسین مفهومی وابسته به شرایط است و یک کلید روشن یا خاموش همگانی نیست. لوسینِ تنها یا BCAA تمام اسیدهای آمینهٔ ضروری را فراهم نمی‌کنند. پیش از افزودن یک اسید آمینه، مقدار پروتئین کامل و کیفیت غذا باید بررسی شود. افزایش موقتی اسیدهای آمینه در خون نشان‌دهندهٔ دسترسی آن‌هاست و به‌تنهایی رشد عضله را اثبات نمی‌کند.

کیفیت پروتئین به هضم‌پذیری و تأمین اسیدهای آمینهٔ ضروری مربوط است. وی، کازئین، شیر، سویا و دیگر منابع از نظر ترکیب و روند هضم تفاوت دارند، اما بالارفتن سریع‌تر اسیدهای آمینهٔ خون الزاماً نتیجهٔ بلندمدت بهتری ایجاد نمی‌کند. رژیم گیاهی هم با برنامه‌ریزی مقدار و تنوع منابع و دریافت کلی مناسب می‌تواند از بازیابی حمایت کند. ترکیب منابع یا تغییر اندازهٔ سهم غذا گاهی مفید است؛ قضاوت باید بر اساس وعده و کل رژیم باشد، نه صرفاً نام یک ماده روی بسته.