GLOSSARY

جدول پاسخ هورمونی به ورزش (Exercise Hormonal Response Table)

پاسخ های هورمونی به شدت، مدت زمان، تغذیه و وضعیت تمرین بستگی دارد. افزایش کوتاه مدت هورمون به طور مستقیم رشد عضلانی را پیش بینی نمی کند.

پاسخ هورمونی به ورزش تغییرات هورمونی مرتبط با فعالیت ورزشی هستند.

نوع، شدت، مدت، توده عضله درگیر، سابقه تمرین و غذای قبلی بر پاسخ هورمونی جلسه اثر دارند. افزایش حاد را از تغییر پایه پس از دوره تمرین جدا می‌کنیم. غلظت بالاتر یک هورمون الزاماً ترشح بیشتر یا اثر بافتی قوی‌تر نیست؛ پاک‌سازی، حجم پلاسما و گیرنده نیز دخیل‌اند. نتیجه تمرین از مجموع سازگاری‌ها می‌آید، بنابراین هدف‌گرفتن یک اوج هورمونی معیار کافی طراحی جلسه یا انتخاب مکمل نیست.

هورمون رشد ضربانی است و با خواب، تغذیه و فعالیت تغییر می‌کند؛ IGF-1 و پروتئین‌های اتصال‌دهنده آن لایه‌های دیگری از محورند. افزایش کوتاه هورمون‌های به‌اصطلاح آنابولیک پس از جلسه، اندازه رشد عضله آینده را تعیین نمی‌کند. نقش طبیعی هورمون را با اثر داروی تجویزی یا دوز دارویی یکسان نمی‌گیریم. برای ورزشکار، پیشرفت تمرین، دریافت کافی و بازیابی شاخص‌های کاربردی‌تری از تعقیب یک اوج هورمونی‌اند.

برای کاربرد عملی، زمان وعده و تمرین، خواب و احساس گرسنگی را کنار مقدار واقعی دریافت و روند عملکرد ثبت می‌کنیم. اگر یک نشانگر تغییر کند، ابتدا شرایط اندازه‌گیری و توضیح‌های محتمل را بررسی می‌کنیم؛ تصمیم غذایی باید به تأمین نیاز، تحمل و بازیابی کمک کند و از یک پیام مولکولی فراتر برود.