GLOSSARY

نیاز انرژی برآوردشده (Estimated Energy Requirement (EER)) مصرف پیش‌بینی‌شده‌ای است که برای رفع نیازهای انرژی بر اساس یک مدل مشخص و مجموعه‌ای از ورودی‌ها در نظر گرفته شده است. عدم قطعیت تخمین، به ویژه زمانی که ورزشکار با جمعیت مرجع متفاوت است، باقی می ماند.

نیاز انرژی به اندازه و ترکیب بدن، فعالیت، مرحلهٔ زندگی و شرایط فیزیولوژیک وابسته است. برآورد کالری نگهدارنده نقطهٔ شروع یک موقعیت مشخص است، نه سقف دائمی دریافت. بار تمرین، بازیابی، اشتها و روند وزن به ارزیابی آن کمک می‌کنند؛ رشد، بیماری یا تغییر برنامه ممکن است بازنگری بخواهد. تأمین انرژی باید همراه کربوهیدرات، پروتئین، چربی و ریزمغذی مناسب باشد؛ برابرشدن کالری به‌تنهایی متعادل‌بودن رژیم ورزشی را تضمین نمی‌کند.

معادلهٔ پیش‌بینی، ویژگی‌هایی مانند توده، قد، سن یا تودهٔ بدون چربی را به مصرف انرژی استراحتی مورد انتظار در جمعیت مرجع مرتبط می‌کند. نسخه و واحدها متفاوت‌اند و خروجی، آزمون مستقیم متابولیسم نیست. ورزشکار ممکن است با نمونهٔ سازنده تفاوت داشته باشد. نسخه و ورودی‌ها را مشخص و کاربرد برآورد را با سنجش مناسب و روند واقعی ارزیابی می‌کنیم. اختلاف باید به بررسی پیش‌بینی و شرایط اندازه‌گیری منجر شود، نه تشخیص خودکار آسیب متابولیک.

به عنوان مثال، یک کمپ تمرینی می تواند نیازهای غذایی را فراتر از روال معمول خانگی یک ورزشکار افزایش دهد. وعده های غذایی اضافی یا غذاهای غلیظ تر ممکن است این برنامه را عملی کند. ارزیابی کنید که آیا تامین انرژی به جای حفظ یک هدف کالری قبلی صرفاً به این دلیل که زمانی توده بدنی ثابتی داشت، از حجم کاری و بازیابی اردو پشتیبانی می کند یا خیر.

مصرف کل انرژی شامل استراحت، اثر حرارتی غذا و فعالیت بدنی است. ورزش برنامه‌ریزی‌شده فقط بخشی از فعالیت است؛ کار، راه‌رفتن و حرکت خودبه‌خودی نیز سهم دارند. اگر برآوردی از قبل یک مؤلفه را شامل شود، افزودن دوبارهٔ آن باعث دوباره‌شماری می‌شود. باید مشخص باشد هزینهٔ ورزش به‌صورت کل گزارش شده یا انرژی استراحت از آن کسر شده است. هنگام مقایسهٔ روزها یا ترکیب دادهٔ ابزار پوشیدنی با مدل روزانه، همین قرارداد باید یکسان بماند.

دسترسی انرژی، انرژی غذایی باقی‌مانده پس از کسر مصرف ورزش را نسبت به تودهٔ بدون چربی در یک بازهٔ مشخص بیان می‌کند. این مفهوم با تعادل انرژی روزانه و درصد چربی یکسان نیست. خطای ثبت غذا، برآورد ورزش و سنجش ترکیب بدن، محاسبه را تغییر می‌دهد. یک آستانه یا مشاهدهٔ کوتاه برای تشخیص همهٔ ورزشکاران کافی نیست. خستگی مداوم، بازیابی نامناسب یا نشانه‌های نگران‌کننده باید در زمینهٔ سلامت و تمرین بررسی شوند، نه فقط با یک عدد محاسباتی.

چگالی انرژی نسبت انرژی به جرم غذاست؛ اگر مخرج صریحاً حجم باشد، نسبت به حجم بیان می‌شود. آب و فیبر معمولاً چگالی جرمی را کم و چربی آن را زیاد می‌کند. این مفهوم با تراکم مواد مغذی، یعنی مقدار مواد مغذی نسبت به یک مبنای مقایسه، تفاوت دارد. غذای کم‌چگالی برای برخی هدف‌ها مفید است، اما حجم زیاد می‌تواند دریافت انرژی ورزشکار پرتمرین را محدود کند. غذای متراکم‌تر هنگام کم‌اشتهایی، سفر یا کمبود وقت کاربرد دارد.

ثبت و یادآمد غذایی ممکن است اقلامی را حذف کند، سهم را نادرست تخمین بزند یا خودِ خوردن را تغییر دهد. کم‌گزارشی و بیش‌گزارشی، اختلاف گزارش و دریافت واقعی‌اند و قصد فریب را ثابت نمی‌کنند. گزارش پایین ممکن است واقعاً مربوط به کسری کوتاه‌مدت باشد. پیش از تفسیر، روش، روزهای ثبت و ثبات وزن را بررسی می‌کنیم. مصرف انرژی در شرایط مناسب به اعتبارسنجی کمک می‌کند، اما هنگام تغییر ذخایر بدن الزاماً با دریافت برابر نیست.