ماده مغذی ضروری
مبانی تغذیه و علوم مواد مغذی
ماده مغذی ضروری (Essential Nutrient) ماده‌ای است که بدن نمی‌تواند آن را بسازد یا به اندازه کافی تولید کند و بنابراین باید از رژیم تأمین شود. واژه «ضروری» یک تعریف زیستی درباره توان ساخت بدن است، نه صرفاً صفتی برای غذایی مفید یا مکملی پرفروش.
ضروری‌بودن در تغذیه به توان ساخت بدن مربوط است: ماده باید از منابع غذایی تأمین شود چون بدن آن را نمی‌سازد یا تولید آن کافی نیست. این تعریف با «مفیدبودن» یا شهرت یک مکمل فرق دارد و مقدار نیاز را نیز به‌تنهایی تعیین نمی‌کند.
بدن می‌تواند بعضی ترکیبات را از پیش‌سازهای دیگر بسازد. این فرایند به انرژی، مواد اولیه و فعالیت آنزیم‌ها وابسته است و به معنی استقلال از غذا نیست. نمونهٔ روشن، ساخت گلوکز در کبد از پیش‌سازهای غیرکربوهیدراتی در شرایط مناسب است.
اغلب غذاها چند مادهٔ مغذی را هم‌زمان فراهم می‌کنند. برای مثال، عدس علاوه بر پروتئین، کربوهیدرات و فیبر دارد و شیر می‌تواند پروتئین و کلسیم فراهم کند. بنابراین، نسبت‌دادن هر غذا به فقط یک مادهٔ مغذی، تصویر ساده‌شده‌ای از ترکیب واقعی آن است.
لیزین یک اسیدآمینه ضروری است و می‌تواند از غذاهایی مانند لبنیات، تخم‌مرغ یا حبوبات تأمین شود؛ ویتامین C نیز باید از رژیم دریافت شود. وجود لیزین در یک پودر، به‌خودی‌خود به معنی نیاز به همان محصول نیست. پرسش اصلی این است که مجموع رژیم چه مقدار ماده ضروری قابل‌استفاده فراهم می‌کند.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map