GLOSSARY

نیاز آنزیم به کوفاکتور (Enzyme Cofactor Requirement) لزوم وجود جزء کمکی مناسب برای فعالیت آنزیم است.

برای نمونه، اگر پس از یک دوره تمرین فعالیت آنزیمی تغییر کند، ابتدا می‌پرسیم سنجش روی خون، نمونه بافت یا پروتئین خالص بوده است. سپس شرایط آزمون، تغذیه و زمان آخرین جلسه را کنار عملکرد واقعی قرار می‌دهیم؛ این مقایسه کمک می‌کند پاسخ تنظیمی را با کمبود غذایی یا نیاز به مکمل اشتباه نگیریم.

کوفاکتور جزء غیرپروتئینی لازم برای فعالیت بعضی آنزیم‌هاست؛ می‌تواند یون معدنی یا ترکیب آلی باشد. کوآنزیم نوع آلی آن است و گروه پروستتیک معمولاً اتصال محکم‌تری دارد. آپوآنزیم بخش پروتئینی بدون کوفاکتور لازم و هولوآنزیم شکل کامل فعال آن است. شدت اتصال و نقش ماده را باید مشخص کرد؛ هر ماده کنار آنزیم، کوفاکتور ضروری آن محسوب نمی‌شود.

بعضی ویتامین‌ها پیش‌ساز کوآنزیم و بعضی مواد معدنی جزء عملکردی آنزیم‌ها هستند. کمبود واقعی می‌تواند فعالیت را مختل کند، اما پس از تأمین کفایت، مقدار بیشتر الزاماً واکنش را سریع‌تر نمی‌کند. جذب، تبدیل به شکل فعال، جایگاه سلولی و عوامل دیگر اهمیت دارند. از نام آنزیم وابسته به ویتامین نمی‌توان برای همه ورزشکاران نیاز به دوز بالای همان ویتامین نتیجه گرفت.

اتصال، تغییر شکل، انجام واکنش و رهاسازی محصول مراحل مرتبط چرخه آنزیمی‌اند و سرعت هر مرحله می‌تواند اهمیت داشته باشد. مدل قفل و کلید برای آموزش ساده مفید است اما انعطاف پروتئین را کامل نشان نمی‌دهد؛ تطابق القایی و انتخاب آرایش‌های موجود تصویر پویاتری می‌دهند. اتصال محکم‌تر همیشه گردش سریع‌تر یا محصول بیشتر ایجاد نمی‌کند؛ رهاسازی و تبدیل هم باید انجام شوند.