GLOSSARY

فعالیت آنزیم (Enzyme Activity) سرعت تبدیل اندازه‌گیری‌شده با آنزیم در روش مشخص است.

برای نمونه، اگر پس از یک دوره تمرین فعالیت آنزیمی تغییر کند، ابتدا می‌پرسیم سنجش روی خون، نمونه بافت یا پروتئین خالص بوده است. سپس شرایط آزمون، تغذیه و زمان آخرین جلسه را کنار عملکرد واقعی قرار می‌دهیم؛ این مقایسه کمک می‌کند پاسخ تنظیمی را با کمبود غذایی یا نیاز به مکمل اشتباه نگیریم.

آنزیم مسیر واکنش را با کاهش مانع فعال‌سازی سریع‌تر می‌کند؛ تعادل نهایی یا تغییر انرژی آزاد واکنش را عوض نمی‌کند. خود آنزیم در چرخه کاتالیز به‌طور خالص مصرف نمی‌شود، هرچند می‌تواند تخریب یا غیرفعال شود. بیشتر آنزیم‌ها پروتئین‌اند اما RNA کاتالیتیک هم وجود دارد. افزایش مقدار آنزیم تنها وقتی سرعت را بالا می‌برد که محدودیت‌های دیگر اجازه بدهند.

اختصاصیت می‌تواند به نوع سوبسترا، نوع واکنش یا آرایش فضایی ماده مربوط باشد؛ این‌ها یک مفهوم کاملاً یکسان نیستند. بعضی آنزیم‌ها چند سوبسترای مشابه را می‌پذیرند و برخی انتخاب محدودتری دارند. نام یک خانواده برای تعیین دقیق عملکرد همه اعضا کافی نیست. در کاربرد تغذیه‌ای، وجود یک ماده مشابه یا اتصال احتمالی آن به معنی مصرف مؤثرش در مسیر هدف نیست.

اتصال، تغییر شکل، انجام واکنش و رهاسازی محصول مراحل مرتبط چرخه آنزیمی‌اند و سرعت هر مرحله می‌تواند اهمیت داشته باشد. مدل قفل و کلید برای آموزش ساده مفید است اما انعطاف پروتئین را کامل نشان نمی‌دهد؛ تطابق القایی و انتخاب آرایش‌های موجود تصویر پویاتری می‌دهند. اتصال محکم‌تر همیشه گردش سریع‌تر یا محصول بیشتر ایجاد نمی‌کند؛ رهاسازی و تبدیل هم باید انجام شوند.