GLOSSARY

هزینه انرژی دوچرخه‌سواری (Energy Cost of Cycling) انرژی مورد نیاز برای حرکت از طریق وظیفه حرکتی مشخص شده است. هزینه های دویدن و دوچرخه سواری به حجم کار و شرایط بستگی دارد و باید نسبت به مسافت، زمان یا خروجی تعریف شده بیان شود.

اقتصاد فعالیت، هزینهٔ اکسیژن یا انرژی در خروجی معین است؛ کارایی مکانیکی نسبت کار خارجی به انرژی متابولیک ورودی با تعریف مشخص است. کارایی کل، خالص و دیگر تعریف‌ها در نحوهٔ لحاظ هزینهٔ پایه تفاوت دارند. اکسیژن کمتر الزاماً به معنی ظرفیت هوازی بیشینهٔ بیشتر نیست. بار، محیط و روش محاسبه باید یکسان باشند؛ تغییر فیزیولوژیک اندازه‌گیری‌شده را نیز باید از بهبود اثبات‌شدهٔ عملکرد مسابقه جدا کرد.

بدن در ورزش از ترکیبی از سوخت‌ها استفاده می‌کند و سهم آن‌ها با شدت، مدت، تمرین و رژیم تغییر می‌کند. مفهوم تغییر غالب سوخت، حرکت به‌سوی سهم بیشتر کربوهیدرات با افزایش شدت را در شرایط مشخص توصیف می‌کند؛ کلید روشن و خاموشِ متابولیسم چربی نیست. نقطهٔ تغییر برای همه ثابت نیست. الگو را باید با بار واقعی و سوخت موجود تفسیر کرد، نه با یک محدودهٔ ضربان قلب همگانی و مستقل از شرایط.

رژیم کم‌کربوهیدرات و پرچربِ پایدار می‌تواند اتکا به چربی و شیوهٔ استفاده از سوخت را تغییر دهد. کتوز تغذیه‌ای حالت مشخص‌تری است و با هر رژیم پرچرب رخ نمی‌دهد. اکسیداسیون چربی بیشتر، عملکرد بهتر را ثابت نمی‌کند؛ به‌ویژه وقتی کار شدید به کربوهیدرات وابسته است. در بعضی پژوهش‌های ورزشکاران، اقتصاد فعالیت یا عملکرد شدید افت کرده است. بازگرداندن کربوهیدرات پس از سازگاری نیز بازگشت فوری همهٔ آثار یا جمع‌شدن مزیت‌های هر دو روش را تضمین نمی‌کند.

بار بیرونی، کار انجام‌شده مانند مسافت، توان یا تکرار است؛ بار درونی، پاسخ فرد مانند ضربان قلب یا فشار ادراک‌شده است. حجم، شدت و مدت سهم‌های متفاوت دارند و یک عدد خلاصه همهٔ نیازهای غذایی را نشان نمی‌دهد. دو جلسهٔ هم‌مدت می‌توانند مصرف کربوهیدرات و بازیابی متفاوتی بخواهند. برنامهٔ غذا باید کار واقعی و جلسهٔ بعدی را لحاظ کند؛ ناهماهنگی پایدار میان دریافت و بار نیز نیازمند بازبینی است.

برای مثال، هزینه اکسیژن را با همان سرعت دویدن یا انرژی ورودی با همان قدرت دوچرخه‌سواری مقایسه کنید. هزینه کمتر و حداکثر ظرفیت بالاتر سازگاری های مختلف را توصیف می کند. شرایط ثابت به تعیین اینکه آیا یک تغییر اندازه گیری شده واقعی است یا خیر و اینکه آیا به عملکرد واقعی رویداد ورزشکار منتقل می شود کمک می کند.

مصرف کل انرژی شامل استراحت، اثر حرارتی غذا و فعالیت بدنی است. ورزش برنامه‌ریزی‌شده فقط بخشی از فعالیت است؛ کار، راه‌رفتن و حرکت خودبه‌خودی نیز سهم دارند. اگر برآوردی از قبل یک مؤلفه را شامل شود، افزودن دوبارهٔ آن باعث دوباره‌شماری می‌شود. باید مشخص باشد هزینهٔ ورزش به‌صورت کل گزارش شده یا انرژی استراحت از آن کسر شده است. هنگام مقایسهٔ روزها یا ترکیب دادهٔ ابزار پوشیدنی با مدل روزانه، همین قرارداد باید یکسان بماند.

راهبرد تغذیه را با کیفیت و ارتباط شواهد، پاسخ فرد و امکان اجرا می‌سنجیم. پیام‌رسانی مولکولی، تغییر اکسیداسیون، آزمون ظرفیت آزمایشگاهی و نتیجهٔ مسابقه پیامدهای متفاوت‌اند. ارتباط آماری علت را ثابت نمی‌کند و یک مطالعهٔ کوچک به همه تعمیم نمی‌یابد. پیش از تغییر برنامه، فایدهٔ موردنظر را تعریف می‌کنیم و کیفیت تمرین، بازیابی و عملکرد را در شرایط قابل‌مقایسه می‌سنجیم؛ تازگی راهبرد، معیار موفقیت نیست.