GLOSSARY

ارزیابی تعادل انرژی (Energy Balance Assessment) مصرف، هزینه و تغییرات در ذخایر انرژی را در یک دوره مشابه ارزیابی می کند. وزن مقیاس به تنهایی یا رکورد یک روز غذا نمی تواند دقیقاً تعادل کامل را ایجاد کند.

در یک بازهٔ مشخص، تفاوت دریافت انرژی قابل‌متابولیسم و مصرف انرژی، ذخایر انرژی بدن را تغییر می‌دهد. از این اصل نمی‌توان نتیجه گرفت که وزن روزانه مستقیماً تعادل انرژی را آشکار می‌کند؛ آب، گلیکوژن و محتویات گوارشی هم در وزن سهم دارند. دریافت و مصرف از راه رفتار و فیزیولوژی بر هم اثر می‌گذارند، بنابراین امتداد دادن یک کسری ثابت تا آیندهٔ نامحدود واقع‌بینانه نیست. تفسیر معادله به زمان و ترکیب بافت‌های در حال تغییر نیاز دارد.

مصرف کل انرژی شامل استراحت، اثر حرارتی غذا و فعالیت بدنی است. ورزش برنامه‌ریزی‌شده فقط بخشی از فعالیت است؛ کار، راه‌رفتن و حرکت خودبه‌خودی نیز سهم دارند. اگر برآوردی از قبل یک مؤلفه را شامل شود، افزودن دوبارهٔ آن باعث دوباره‌شماری می‌شود. باید مشخص باشد هزینهٔ ورزش به‌صورت کل گزارش شده یا انرژی استراحت از آن کسر شده است. هنگام مقایسهٔ روزها یا ترکیب دادهٔ ابزار پوشیدنی با مدل روزانه، همین قرارداد باید یکسان بماند.

در کاهش وزن، بدن کوچک‌تر برای نگهداری و حرکت انرژی کمتری می‌خواهد و ممکن است پاسخ‌های تطبیقی دیگری نیز رخ دهند. این دو توضیح را باید جدا کرد؛ هر افت مصرف انرژی به معنی «متابولیسم آسیب‌دیده» نیست. اشتها و حرکت خودبه‌خودی نیز می‌توانند تغییر کنند و اندازه و ماندگاری سازگاری یکسان نیست. روند وزن و بازیابی را در شرایط قابل‌مقایسه بازبینی می‌کنیم و فرض نمی‌کنیم برآورد اولیهٔ کالری نگهدارنده در تمام دورهٔ تغییر تمرین و وزن ثابت می‌ماند.

نیاز انرژی به اندازه و ترکیب بدن، فعالیت، مرحلهٔ زندگی و شرایط فیزیولوژیک وابسته است. برآورد کالری نگهدارنده نقطهٔ شروع یک موقعیت مشخص است، نه سقف دائمی دریافت. بار تمرین، بازیابی، اشتها و روند وزن به ارزیابی آن کمک می‌کنند؛ رشد، بیماری یا تغییر برنامه ممکن است بازنگری بخواهد. تأمین انرژی باید همراه کربوهیدرات، پروتئین، چربی و ریزمغذی مناسب باشد؛ برابرشدن کالری به‌تنهایی متعادل‌بودن رژیم ورزشی را تضمین نمی‌کند.

تودهٔ بدن از چربی، بافت‌های بدون چربی، آب، گلیکوژن و محتویات گوارشی تشکیل می‌شود. افزایش سریع پس از غذای پرکربوهیدرات یا افت پس از تعریق، به‌تنهایی افزایش یا کاهش چربی را ثابت نمی‌کند. وزن‌کشی در شرایط مشابه و بررسی روند، خطای برداشت را کم می‌کند. اندازه‌گیری‌ها را کنار غذا، مایعات، وضعیت دفع و تمرین تفسیر می‌کنیم. اثبات تغییر معنی‌دار بافت به شواهدی بیش از تفاوت دو عدد جداگانهٔ ترازو نیاز دارد.

ثبت و یادآمد غذایی ممکن است اقلامی را حذف کند، سهم را نادرست تخمین بزند یا خودِ خوردن را تغییر دهد. کم‌گزارشی و بیش‌گزارشی، اختلاف گزارش و دریافت واقعی‌اند و قصد فریب را ثابت نمی‌کنند. گزارش پایین ممکن است واقعاً مربوط به کسری کوتاه‌مدت باشد. پیش از تفسیر، روش، روزهای ثبت و ثبات وزن را بررسی می‌کنیم. مصرف انرژی در شرایط مناسب به اعتبارسنجی کمک می‌کند، اما هنگام تغییر ذخایر بدن الزاماً با دریافت برابر نیست.