GLOSSARY

اختلالات خوردن (Eating Disorders) اختلال بالینی خوردن و رفتار یا شناخت مرتبط با آن است که پیامد مهم سلامت یا عملکرد دارد.

خوردن آشفته طیفی از الگوهای آسیب‌زاست که ممکن است معیار کامل یک اختلال مشخص را داشته باشند یا نداشته باشند. اختلال خوردن در هر اندازه بدن، جنس یا رشته ورزشی رخ می‌دهد. محدودیت، حمله‌های مکرر پرخوری، رفتار جبرانی و پریشانی قابل توجه، ارزیابی حساس و محترمانه می‌خواهند؛ عدد ترازو به‌تنهایی شدت را تعیین نمی‌کند. در صورت نیاز، مراقبت پزشکی، تغذیه و سلامت روان هماهنگ می‌شوند. با وخامت رفتار خوردن یا سلامت، محدودیت بیشتر تجویز و کاهش وزن سریع تحسین نمی‌شود.

کار رفتاری در تغذیه، اقدام‌های مشخص را به مانع‌ها و حمایت‌های زندگی روزانه پیوند می‌دهد. خودپایش، حل مسئله، هدف قابل دستیابی و پیگیری حمایتی می‌توانند تغییر را عملی‌تر کنند. پایش باید متناسب باشد؛ وزن‌کردن یا ثبت بسیار دقیق برای فرد آسیب‌پذیر در برابر خوردن آشفته ممکن است نتیجه معکوس بدهد. مصاحبه انگیزشی بر دلیل‌های خود فرد و اختیار او تکیه دارد؛ درمان شناختی‌رفتاری فرایندی درمانی و ساختارمند است. این روش‌ها نباید به سرزنش یا تشویق کلی تقلیل یابند.

دسترسی انرژی، انرژی غذایی باقی‌مانده پس از کسر مصرف ورزش را نسبت به تودهٔ بدون چربی در یک بازهٔ مشخص بیان می‌کند. این مفهوم با تعادل انرژی روزانه و درصد چربی یکسان نیست. خطای ثبت غذا، برآورد ورزش و سنجش ترکیب بدن، محاسبه را تغییر می‌دهد. یک آستانه یا مشاهدهٔ کوتاه برای تشخیص همهٔ ورزشکاران کافی نیست. خستگی مداوم، بازیابی نامناسب یا نشانه‌های نگران‌کننده باید در زمینهٔ سلامت و تمرین بررسی شوند، نه فقط با یک عدد محاسباتی.