GLOSSARY

نوشیدن بر اساس تشنگی (Drinking to Thirst) تنظیم نوشیدن با پیام تشنگی است؛ کاربردش باید با دسترسی، مدت و پاسخ فرد سنجیده شود.

در تمرین مشابه مسابقه، دسترسی، جرعه‌های قابل‌تحمل و پاسخ وزن را ثبت می‌کنیم؛ اگر هوا یا شدت تغییر کند، برنامه را بازبینی می‌کنیم تا به اجبار نوشیدن تبدیل نشود.

تشنگی پیام مهم تنظیم آب است، اما شدت احساس آن با محیط، سن، عادت و زمان نوشیدن تغییر می‌کند. نوشیدن مطابق تشنگی برای بسیاری از موقعیت‌ها کاربرد دارد؛ در دسترسی محدود یا اتلاف زیاد، برنامه منعطف می‌تواند کمک کند. نه نادیده‌گرفتن تشنگی و نه اجبار به حجم‌های بزرگ، جای شناخت پاسخ شخصی و شرایط تمرین را می‌گیرد.

دسترسی واقعی، دما، مزه و حمل نوشیدنی بر آنچه ورزشکار می‌نوشد اثر دارند. برنامه‌ای که فقط روی کاغذ ممکن است یا معده را آزار می‌دهد، اجرا نمی‌شود. بطری، ایستگاه و فرصت استراحت را در تمرین آزمایش می‌کنیم؛ خوش‌طعمی باید به مصرف متناسب کمک کند، نه اینکه نوشیدن بی‌وقفه و فراتر از اتلاف را هدف قرار دهد.

نیاز مایعات با اندازه بدن، شدت و مدت تمرین، لباس، محیط و دسترسی تغییر می‌کند. نسخه ثابت برای همه یا افزایش خودکار آب با هر احساس خستگی، این تفاوت‌ها را نادیده می‌گیرد. سابقه چند جلسه مشابه، میزان نوشیدن، تغییر وزن و تحمل گوارشی به تنظیم برنامه کمک می‌کنند؛ برنامه روز گرم لزوماً برای جلسه کوتاه و خنک مناسب نیست.