کارایی هضم
هضم، جذب و دستگاه گوارش
کارایی هضم (Digestive Efficiency) اثربخشی پردازش غذا را بیان می‌کند؛ تعریف آن باید از سرعت عبور و کارایی جذب جدا شود.
هضم‌پذیری سهمی از ماده مصرفی است که در روش مشخص هضم یا ناپدیدشدن آن ارزیابی می‌شود؛ با سرعت هضم یکی نیست. در اندازه‌گیری ظاهری، خروج گوارشی می‌تواند مواد منشأگرفته از خود بدن هم داشته باشد. اصلاح این سهم درون‌زاد به سنجه حقیقی کمک می‌کند. محل نمونه‌گیری، ماده آزمون و روش اصلاح برای مقایسه لازم‌اند؛ عدد مدفوعی و ایلئومی همیشه قابل‌جایگزینی نیستند.
زیست‌دسترسی اولیه یعنی آزادشدن ماده از ماتریس غذا و در دسترس قرارگرفتن برای جذب؛ فراهمی زیستی به سهم قابل‌جذب و قابل‌استفاده در چارچوب تعریف‌شده مربوط است. نتیجه آزمایشگاهی رهاسازی، معادل جذب انسان نیست. پخت، ترکیب وعده، شکل ماده و وضعیت بدن اثر دارند؛ برای انتخاب غذایی، مقدار واقعی و تنوع مهم‌تر از ادعای «جذب کامل» بدون روش اندازه‌گیری‌اند.
کسر جذب‌شده، مقدار جذب نسبت به مقدار مرجع مصرفی است؛ نرخ جذب مقدار بر زمان را بیان می‌کند. ممکن است سرعت متفاوت باشد ولی سهم نهایی مشابه بماند یا برعکس. برای تفسیر درصد باید ماده، مقدار و بازه روشن باشند. افزایش غلظت خون هم فقط تابع ورود نیست، چون برداشت بافت و متابولیسم می‌توانند هم‌زمان آن را تغییر دهند.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map