GLOSSARY

کم‌آبی و تنظیم دمای بدن (Dehydration and Thermoregulation) به فشار احتمالی کسری آب بر تنظیم دما اشاره دارد؛ اندازه اثر به محیط و نوع فعالیت وابسته است.

عرق زمانی مستقیماً خنک می‌کند که از پوست تبخیر شود؛ چکیدن آن همان دفع حرارت را ایجاد نمی‌کند. رطوبت زیاد و لباس کم‌نفوذ تبخیر را محدود می‌کنند، حتی اگر پوست خیس باشد. پس تعریق زیاد به‌تنهایی نشانه خنک‌شدن کافی نیست. کاهش شدت، استراحت، سایه و خنک‌سازی هم باید با شرایط محیط هماهنگ شوند؛ آب‌رسانی تنها ابزار مدیریت گرما نیست.

استرس گرمایی به بار ناشی از محیط، تولید گرما و پوشش اشاره دارد؛ فشار حرارتی پاسخ بدن مانند افزایش دما و ضربان است. این دو را باید جدا ثبت کرد. دمای مرکزی با دمای پوست یا حس گرما یکسان نیست. گیجی یا ناهماهنگی در گرما هشدار جدی است؛ خنک‌سازی و ارزیابی فوری را نباید تا نوشیدن یا اندازه‌گیری معمول به تأخیر انداخت.

کاهش آب می‌تواند حجم ضربه‌ای قلب و امکان دفع گرما را تحت فشار قرار دهد، به‌ویژه در ورزش طولانی و گرم. با این حال، وضعیت مناسب آب مانع قطعی بیماری گرمایی نیست؛ شدت، سازگاری و شرایط محیطی نیز نقش دارند. نباید هر افت عملکرد یا افزایش دما را فقط به کم‌آبی نسبت داد یا با ادامه نوشیدن، علامت خطر را پنهان کرد.