GLOSSARY

کاهش pH خون (Decrease in Blood pH) حرکت به سمت فعالیت بیشتر یون هیدروژن است؛ علت و شدت باید با گاز خون و زمینه تفسیر شوند.

افزایش pH یعنی کاهش فعالیت یون هیدروژن و کاهش آن جهت معکوس را نشان می‌دهد؛ مقیاس خطی ساده نیست. تغییر می‌تواند تنفسی، متابولیک یا ترکیبی باشد و فرایند ایجادکننده با نتیجه نهایی pH یکسان نیست، زیرا جبران هم رخ می‌دهد. تمرین شدید وضعیت موضعی عضله و خون را تغییر می‌دهد، اما اسیدی بودن مزه غذا دلیل اسیدی شدن مستقیم خون نیست. تفسیر به نوع نمونه و زمان وابسته است.

بیکربنات در تعادل برگشت‌پذیر با اسید کربنیک و دی‌اکسیدکربن قرار دارد و بخش مهم بافر خارج‌سلولی است. حذف دی‌اکسیدکربن از ریه و تنظیم کلیه سامانه را باز و قابل‌تنظیم می‌کنند. مقدار بیکربنات به‌تنهایی همه اختلال را تعریف نمی‌کند؛ گاز خون و زمینه بالینی می‌توانند لازم باشند. مصرف بیکربنات در بعضی پروتکل‌های ورزشی موضوعی جدا با شواهد وابسته به فعالیت و محدودیت تحمل گوارشی است، نه نسخه روزانه برای همه.

بافرها تغییر سریع یون هیدروژن را محدود می‌کنند، ریه با دفع دی‌اکسیدکربن و کلیه با دفع اسید و تنظیم بیکربنات به کنترل بلندمدت کمک می‌کند. تعادل اسید و باز به معنای قلیایی‌تر شدن هرچه بیشتر خون نیست. تغییر pH ادرار پس از غذا، تغییر هم‌اندازه خون را ثابت نمی‌کند؛ نوشیدنی قلیایی راه ساده تغییر کنترل‌شده pH خون ورزشکار سالم نیست و حفظ محدوده فیزیولوژیک اهمیت دارد.