GLOSSARY

ارزش روزانه (Daily Value (DV)) مقدار مرجع برچسب غذایی که برای محاسبه درصد مواد مغذی در نظام برچسب‌گذاری مربوط استفاده می‌شود.

برای مثال، یک بطری ممکن است چند سروینگ داشته باشد. مقدار واقعی مصرف‌شده محاسبه و در کل دریافت روزانه قرار می‌گیرد. درصد برچسب برای مقایسه محصول است؛ نیاز ورزشکار همچنان ارزیابی جداگانه می‌خواهد و از روی اندازه بسته تعیین نمی‌شود.

مقادیر مرجع روی برچسب برای مقایسه محصولات در چارچوب همان نظام برچسب‌گذاری به کار می‌روند. درصد درج‌شده به مقدار مشخصی غذا و یک مرجع مربوط است؛ اندازه‌گیری نیاز شخصی مصرف‌کننده نیست. اندازه سروینگ، تعداد سروینگ مصرف‌شده و مبنای گزارش، یعنی هر سروینگ یا هر مقدار وزن، باید بررسی شوند. مقررات برچسب و ادعاهای مجاز بین کشورها تفاوت دارند. ممکن است ورزشکار نسبت به مرجع عمومی به کربوهیدرات یا انرژی بیشتری نیاز داشته باشد، اما درصد بالای یک ریزمغذی لزوماً عملکرد را بهتر نمی‌کند یا دلیل افزودن مکمل نیست.

در نظام‌های مرجع تغذیه، میانگین نیاز، مقدار توصیه‌شده، دریافت کافی و حد بالای دریافت معنای یکسانی ندارند. تفسیر هر عدد به مرجع منتشرکننده، ماده مغذی، جمعیت و مرحله زندگی بستگی دارد. میانگین نیاز برای پوشش نیاز حدود نیمی از افراد سالم یک گروه تعریف می‌شود؛ مقدار توصیه‌شده برای پوشش نیاز تقریباً همه افراد آن گروه است. این مقادیر را نباید با اعداد برچسب غذا یکسان دانست. برای ورزشکار ابتدا نظام مرجع مشخص می‌شود و سپس بررسی می‌کنیم آیا تمرین یا وضعیت بالینی، ارزیابی فردی بیشتری می‌خواهد.

وقتی شواهد برای تعیین میانگین نیاز و مقدار توصیه‌شده کافی نیست، از «دریافت کافی» استفاده می‌شود. دریافت برابر یا بالاتر از آن می‌تواند از قضاوت درباره کفایت حمایت کند، اما پایین‌تر بودن دریافت، احتمال ناکفایتی را مشخص نمی‌کند. حد بالای دریافت نیز به خطر عوارض مربوط است و هدف تغذیه محسوب نمی‌شود. برای بعضی مواد، این حد همه منابع و برای بعضی دیگر فقط شکل‌ها یا منابع معینی را شامل می‌شود. پیش از جمع‌زدن غذا، محصولات غنی‌شده و مکمل‌ها، تعریف اختصاصی همان ماده باید بررسی شود.