GLOSSARY

مکمل‌یاری اصلاحی (Corrective Supplementation) محصول را برای اصلاح کمبود یا مشکل بالینی مشخص به کار می‌گیرد؛ این هدف با افزایش عملکرد در ورزشکار دارای وضعیت کافی فرق دارد.

مکمل ریزمغذی زمانی توجیه روشن‌تری دارد که کمبود، دریافت ناکافی یا نیاز بالینی مشخص وجود داشته باشد. نمک‌های مختلف، مقدار متفاوتی مادهٔ معدنی المنتال دارند؛ وزن قرص همان مقدار مادهٔ فعال نیست. تصمیم آهن نیازمند ارزیابی وضعیت و شرایط است و مصرف بی‌نیاز می‌تواند زیان‌آور باشد. کلسیم، منیزیم، روی و ویتامین D هم باید با توجه به دریافت کل و تداخل دارویی بررسی شوند. اصلاح شکاف واقعی تغذیه‌ای با تلاش ارگوژنیک در ورزشکارِ دارای وضعیت کافی هدف متفاوتی دارد.

دوز به مقدار مادهٔ فعال مرتبط اشاره دارد، نه لزوماً وزن کل پودر یا تعداد پیمانه‌ها. تک‌دوز، مجموع روزانه و مقدار نسبی به وزن بدن کمیت‌های متفاوتی هستند. افزایش مقدار می‌تواند بدون فایدهٔ عملکردی بیشتر، عارضه را افزایش دهد. بارگیری، نگهداری و زمان‌بندی حاد برای هر ماده معنای خاص دارند و قانون همگانی نیستند. تمام محصولات مصرفی باید کنار هم بررسی شوند تا تکرار یک ترکیب، دریافت کلِ ناخواسته ایجاد نکند.

ایمنی مکمل به ماده، مقدار، مدت، سلامت فرد و سایر دریافت‌ها وابسته است. طبیعی‌بودن تضمین ایمنی نیست و گزارش‌نشدن عارضه در مطالعهٔ کوچک، ایمنی بلندمدت را ثابت نمی‌کند. تداخل دارویی، بارداری، سن و بیماری کبد یا کلیه می‌توانند تصمیم را تغییر دهند. رویدادی که هنگام مصرف اتفاق می‌افتد لزوماً عارضهٔ علّیِ تأییدشده نیست. علائم تازه یا شدید نیازمند قطع مادهٔ مشکوک و بررسی مناسب‌اند؛ افزایش دوز برای غلبه بر تحمل نامناسب راه‌حل معقولی نیست.