GLOSSARY

ضریب اصلاح انسولین (Correction Factor) کاهش گلوکز مورد انتظار از مقدار انسولین را در برنامه فردی برآورد می‌کند و قانون همگانی مقدار مصرف نیست.

تغذیه در دیابت، غذا را با فعالیت، دارو و پایش گلوکز هماهنگ می‌کند. مقدار کربوهیدرات مهم است، اما کیفیت غذا، توزیع، انرژی کل و پاسخ فرد هم اهمیت دارند. مصرف‌کنندگان انسولین یا بعضی داروهای کاهنده گلوکز در معرض افت قندند و تغییر ناگهانی رژیم ممکن است بازبینی دارو زیر نظر درمانگر بخواهد. شمارش کربوهیدرات، برآورد دریافت کربوهیدرات است و به‌خودی‌خود نسخه انسولین نیست. نسبت‌ها، ضریب اصلاح و هدف‌ها فردی‌اند و نباید از ورزشکار دیگر یا مثال آموزشی برداشته شوند.

عدد گلوکز به نمونه و زمان مشخص مربوط است؛ هموگلوبین گلیکوزیله بازه طولانی‌تری را با محدودیت‌های مهم بازتاب می‌دهد. حسگر مداوم معمولاً گلوکز مایع بین‌بافتی را می‌سنجد و هنگام تغییر سریع ممکن است از گلوکز خون عقب بماند. زمان در محدوده، بالاتر و پایین‌تر از آن پیامدهای متفاوتی‌اند و به آستانه انتخابی وابسته‌اند. روندها باید کنار علائم، ورزش و درمان تفسیر شوند. میانگین ظاهراً مناسب می‌تواند افت‌های گلوکز یا نوسان قابل توجهی را پنهان کند که جداگانه به توجه بالینی نیاز دارد.

ورزش بسته به شدت، مدت، وضعیت شروع، انسولین در گردش و عوامل دیگر می‌تواند گلوکز را کم یا زیاد کند. افت قند ممکن است حین فعالیت یا با تأخیر پس از پایان جلسه رخ دهد. ورزشکار دیابتی به برنامه فردی پایش، کربوهیدرات در دسترس و تعدیل درمان نیاز دارد. علائم شدید، احتمال کتواسیدوز یا ناتوانی در کنترل افت قند، مراقبت فوری مناسب می‌خواهد. هدف‌های عمومی سوخت‌رسانی ورزشی جایگزین ایمن برنامه دیابتِ توافق‌شده با تیم درمان نیستند.