GLOSSARY

تغذیه در ضربه مغزی (Concussion Nutrition) حمایت تغذیه‌ای در مراقبت کانکاشن ورزشی، بدون ادعای وجود پروتکل مکمل برای درمان قطعی.

کانکاشن به ارزیابی پزشکی مناسب و بازگشت هدایت‌شده به زندگی روزمره و ورزش نیاز دارد. وقتی علائم خوردن را دشوار می‌کنند، تغذیه می‌تواند دریافت کافی، آب‌رسانی و بهبود را حمایت کند؛ اما هیچ مکملی پروتکل درمان قطعی و همگانی ضربه مغزی ورزشی ندارد. سردرد، تهوع یا مشکل خواب شاید تعدیل عملی وعده‌ها و پیگیری بخواهند. سازوکار بیوشیمیایی محتمل یا نتیجه آزمایش حیوانی، اثبات فایده در ورزشکار آسیب‌دیده نیست. بدترشدن علائم عصبی به بررسی فوری نیاز دارد، نه افزودن خودسرانه محصول تغذیه‌ای.

در دوره آسیب، کم‌شدن حرکت به معنای حذف نیاز تغذیه‌ای نیست. ترمیم و بازتوانی همچنان انرژی، پروتئین و ریزمغذی می‌خواهند، هرچند مصرف کل انرژی تغییر می‌کند. محدودیت شدید می‌تواند کاهش عضله را بدتر کند و دریافت بیش از نیاز هم مفید نیست. اشتها، بی‌حرکتی، جراحی، دارو و بار بازتوانی باید بررسی شوند. غذاهای پروتئینی مناسب در طول روز توزیع و کمبود تأییدشده اصلاح می‌شود؛ نمی‌توان وعده داد یک مکمل به‌تنهایی تاندون یا شکستگی را ترمیم می‌کند. تغذیه از بازتوانی حمایت می‌کند و جای درمان یا تصمیم مرحله‌ای بازگشت را نمی‌گیرد.

رژیم کافی، انرژی و مواد مغذی ضروری را متناسب با وضعیت سلامت تأمین می‌کند. تنوع زیاد یا برچسب غذای سالم به‌تنهایی کفایت را ثابت نمی‌کند. آنچه واقعاً خورده می‌شود، غذاهای حذف‌شده و جایگزین مناسب آن‌ها اهمیت دارد. ورزشکار ممکن است سبزی فراوان بخورد، اما برای تمرین انرژی یا کربوهیدرات کافی دریافت نکند. بنابراین کل الگوی دریافت، توزیع غذا و احتمال کمبودهای مشخص را بررسی می‌کنیم؛ یک غذای خاص یا مکمل، تمام رژیم را خودبه‌خود متعادل نمی‌کند.