GLOSSARY

توموگرافی کامپیوتری (Computed Tomography (CT)) از اشعه ایکس برای ایجاد تصاویر مقطعی استفاده می کند که می تواند بافت های مشخص را کمیت کند. قرار گرفتن در معرض تشعشع و توجیه بالینی مرتبط هستند، و این یک نیاز معمول پیگیری تغذیه برای هر ورزشکاری نیست.

روش‌های تصویربرداری پرسش‌های یکسانی را پاسخ نمی‌دهند. MRI بدون پرتو یون‌ساز حجم بافت را برآورد می‌کند؛ CT از پرتو ایکس استفاده می‌کند؛ اولتراسوند مرزها و ضخامت موضعی را با وابستگی به مهارت اجرا می‌سنجد. ضخامت یک عضله برابر تودهٔ عضلهٔ کل بدن نیست. محل، وضعیت و مرز تحلیل باید ثابت باشند. انتخاب روش به پرسش، محدودیت عملی و ضرورت بالینی وابسته است؛ پیچیدگی تصویر به‌تنهایی ضرورت آن را برای تصمیم تغذیه‌ای ثابت نمی‌کند.

مدل ترکیب بدن، اجزا را در یک سطح تعریف‌شده جدا می‌کند. مدل دو جزئی معمولاً چربی و تودهٔ بدون چربی را تفکیک می‌کند. افزودن سنجش آب یا مواد معدنی در مدل پیچیده‌تر بعضی فرض‌ها را کاهش می‌دهد، اما همهٔ خطاها حذف نمی‌شوند. توصیف مولکولی، سلولی و بافتی، شیوه‌های متفاوت بررسی همان بدن‌اند. پیش از مقایسه باید مدل، متغیرهای اندازه‌گیری‌شده و فرض‌ها را شناخت؛ همهٔ اجزای گزارش را نباید بافت‌های آناتومیکِ مستقیماً اندازه‌گیری‌شده دانست.

به عنوان مثال، اندازه گیری اولتراسوند موضعی در ران می تواند از پیگیری در زمانی که محل و تکنیک یکسان هستند پشتیبانی کند. این به طور مستقل افزایش عضلانی کل بدن را توصیف نمی کند. یافته‌های محلی را به سؤال آناتومیکی خاص و نتایج عملکردی مرتبط کنید و تنها زمانی از تصویربرداری بیشتر استفاده کنید که اطلاعات مورد انتظار روش را توجیه کند.