GLOSSARY

دوره‌بندی تغذیه مسابقه (Competition Nutrition Periodization) تغذیه را در مراحل و برنامه های مسابقه تنظیم می کند. اهمیت رویداد، آماده سازی، سفر و بهبودی، تنوع عملی را تعیین می کند.

دوره‌بندی، تغذیه را میان جلسه‌ها، روزها یا مرحله‌های تمرین برای حمایت از کار و هدف آن تنظیم می‌کند. می‌توان کربوهیدرات بیشتری پیرامون جلسهٔ سخت یا مهم قرار داد و همچنان نیاز کلی انرژی و مواد مغذی را تأمین کرد. روز سبک ممکن است روز بازیابی یا آماده‌سازی باشد؛ استراحت به معنی حذف غذا یا کربوهیدرات نیست. باید روشن باشد چه چیزی، چه زمانی و چرا تغییر می‌کند و اثر آن بر کیفیت تمرین بعدی سنجیده شود.

تمرین با دسترسی پایین کربوهیدرات، یک راهبرد مشخص است و با همهٔ انواع ورزش ناشتا یکسان نیست. گلیکوژن عضلانی پایین، گلیکوژن کبدی کمتر و نخوردن کربوهیدرات حین فعالیت، دست‌کاری‌های متفاوت‌اند. بعضی پاسخ‌های مولکولی تغییر می‌کنند، اما پیام‌رسانی بیشتر، عملکرد بلندمدت بهتر را تضمین نمی‌کند. افت کیفیت جلسه و کمبود انرژی نیز مهم‌اند. کار شدید و مسابقه اغلب به کربوهیدرات کافی نیاز دارند؛ کم‌سوخت‌رسانی مزمن را نباید لازمهٔ سازگاری معرفی کرد.

نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.

دسترسی انرژی، انرژی غذایی باقی‌مانده پس از کسر مصرف ورزش را نسبت به تودهٔ بدون چربی در یک بازهٔ مشخص بیان می‌کند. این مفهوم با تعادل انرژی روزانه و درصد چربی یکسان نیست. خطای ثبت غذا، برآورد ورزش و سنجش ترکیب بدن، محاسبه را تغییر می‌دهد. یک آستانه یا مشاهدهٔ کوتاه برای تشخیص همهٔ ورزشکاران کافی نیست. خستگی مداوم، بازیابی نامناسب یا نشانه‌های نگران‌کننده باید در زمینهٔ سلامت و تمرین بررسی شوند، نه فقط با یک عدد محاسباتی.

به عنوان مثال، کربوهیدرات کافی را در اطراف جلسات شدید مهم هفته قرار دهید و هدف جلسات آسان‌تر را جداگانه در نظر بگیرید. ممکن است یک روز استراحت همچنان فروشگاه‌ها را برای فردا بازگرداند. ارزیابی کنید که آیا تنوع از کار و سلامت برنامه ریزی شده پشتیبانی می کند، به جای این که فرض کنید برای یک سازگاری آموزشی مفید، خودداری از غذا به طور معمول لازم است.

زمان غذا را با جلسهٔ بعدی، فاصله از وعدهٔ قبلی و مدت بازیابی هماهنگ می‌کنیم. کربوهیدرات به سوخت، پروتئین به ترمیم و اندازهٔ وعده، چربی و فیبر به تحمل گوارشی مرتبط‌اند. برنامهٔ واحد برای همه مناسب نیست. یک مهلت بسیار کوتاه و همگانی برای آنابولیسم، ساده‌سازی است؛ اما در فاصلهٔ کوتاه جلسه‌ها یا دریافت قبلی محدود، خوردن زودتر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. دریافت کلی همچنان بخش اصلی برنامه است.

راهبرد تغذیه را با کیفیت و ارتباط شواهد، پاسخ فرد و امکان اجرا می‌سنجیم. پیام‌رسانی مولکولی، تغییر اکسیداسیون، آزمون ظرفیت آزمایشگاهی و نتیجهٔ مسابقه پیامدهای متفاوت‌اند. ارتباط آماری علت را ثابت نمی‌کند و یک مطالعهٔ کوچک به همه تعمیم نمی‌یابد. پیش از تغییر برنامه، فایدهٔ موردنظر را تعریف می‌کنیم و کیفیت تمرین، بازیابی و عملکرد را در شرایط قابل‌مقایسه می‌سنجیم؛ تازگی راهبرد، معیار موفقیت نیست.