GLOSSARY

پاسخ جبرانی (Compensatory Response) پاسخی را توصیف می کند که بخشی از تغییر اولیه در مصرف یا مصرف انرژی را جبران می کند. جبران ممکن است شامل خوردن، حرکت یا متابولیسم باشد و بین افراد و محیط‌ها متفاوت است.

در کاهش وزن، بدن کوچک‌تر برای نگهداری و حرکت انرژی کمتری می‌خواهد و ممکن است پاسخ‌های تطبیقی دیگری نیز رخ دهند. این دو توضیح را باید جدا کرد؛ هر افت مصرف انرژی به معنی «متابولیسم آسیب‌دیده» نیست. اشتها و حرکت خودبه‌خودی نیز می‌توانند تغییر کنند و اندازه و ماندگاری سازگاری یکسان نیست. روند وزن و بازیابی را در شرایط قابل‌مقایسه بازبینی می‌کنیم و فرض نمی‌کنیم برآورد اولیهٔ کالری نگهدارنده در تمام دورهٔ تغییر تمرین و وزن ثابت می‌ماند.

تنظیم وزن با اشتها، دسترسی به غذا، رفتار و مصرف انرژی ارتباط دارد. نظریهٔ نقطهٔ تنظیم و مدل نقطهٔ تعادلی، چارچوب‌های متفاوتی برای فهم این تعامل‌اند؛ هیچ‌کدام یک وزن ایده‌آلِ ثابت و مستقیماً قابل‌اندازه‌گیری به دست نمی‌دهند. بازگشت وزن می‌تواند از فشارهای فیزیولوژیک و محیطی اثر بگیرد. پایش مفید بر تغذیهٔ پایدار، کیفیت تمرین و سلامت تمرکز دارد؛ سازگاری را تقصیر فرد نمی‌داند و توقف کوتاه روند را یک مرز تغییرناپذیر تلقی نمی‌کند.

در یک بازهٔ مشخص، تفاوت دریافت انرژی قابل‌متابولیسم و مصرف انرژی، ذخایر انرژی بدن را تغییر می‌دهد. از این اصل نمی‌توان نتیجه گرفت که وزن روزانه مستقیماً تعادل انرژی را آشکار می‌کند؛ آب، گلیکوژن و محتویات گوارشی هم در وزن سهم دارند. دریافت و مصرف از راه رفتار و فیزیولوژی بر هم اثر می‌گذارند، بنابراین امتداد دادن یک کسری ثابت تا آیندهٔ نامحدود واقع‌بینانه نیست. تفسیر معادله به زمان و ترکیب بافت‌های در حال تغییر نیاز دارد.