GLOSSARY

چاقی درجه دو (Class II Obesity) رده BMI بزرگسالان است که معمولاً 35 تا کمتر از 40 kg/m² را شامل می شود. این به طور مستقل توزیع بافت، تناسب اندام یا هر جنبه ای از سلامت فردی را توصیف نمی کند.

BMI از تقسیم تودهٔ بدن بر مجذور قد به دست می‌آید. این معیار برای غربالگری و توصیف جمعیت است و چربی، عضله یا سلامت را مستقیماً اندازه نمی‌گیرد. ورزشکار عضلانی ممکن است با همان BMI، چربی متفاوتی از فرد دیگر داشته باشد. طبقه‌بندی بزرگسالان را نباید مستقیماً به کودک تعمیم داد؛ تفسیر کودکان به سن و جنس وابسته است. ارزیابی سلامت به شرایط بالینی، توزیع چربی و یافته‌های دیگر هم نیاز دارد.

شاخص ترکیب بدن، یک جزء را نسبت به اندازه‌ای از بدن، اغلب مجذور قد، بیان می‌کند؛ نسبت، دو کمیت مشخص را مستقیماً مقایسه می‌کند. صورت و مخرج باید روشن باشند. برای شاخص عضلهٔ اسکلتی تعریف‌های متفاوتی وجود دارد. تعدیل ساده، همهٔ اثرهای اندازهٔ بدن را حذف نمی‌کند و هدف اختصاصی ورزش تعیین نمی‌کند. روش سنجش، جمعیت مرجع و گروه مورد ارزیابی مشخص می‌کنند که مقایسه تا چه حد معنی‌دار است.

عضلهٔ اسکلتی در تولید نیرو و حرکت نقش دارد، اما مقدار عضله و عملکرد آن یکسان نیستند. کیفیت تمرین، سازگاری عصبی، معماری عضله و ویژگی تکلیف نیز اهمیت دارند. تمرین مقاومتی و تغذیهٔ کافی به رشد یا حفظ عضله کمک می‌کنند؛ محدودیت انرژی می‌تواند کار را دشوارتر کند. بزرگ‌ترشدن بخش بدون چربی الزاماً به معنی افزایش همان مقدار عضله نیست. نتیجه را کنار قدرت، کارکرد و نیاز رشته می‌سنجیم، نه فقط با عدد توده.