GLOSSARY

کندرویتین (Chondroitin) به آماده‌سازی‌های حاوی کندرویتین که برای ادعاهای مرتبط با مفاصل استفاده می‌شود، اشاره می‌کند که محصول و نتیجه بالینی بر تفسیر تأثیر می‌گذارد.

کلاژن و ژلاتین اسیدهای آمینهٔ مرتبط با پروتئین بافت همبند را فراهم می‌کنند، اما ترکیبشان با پروتئین کاملِ مورداستفاده برای تغذیهٔ عضله متفاوت است. نشانگر ساخت بافت، علائم و نتیجهٔ بازتوانی پرسش‌های جداگانه‌اند. ویتامین C به ساخت طبیعی کلاژن کمک می‌کند، ولی افزودنش تضمین ترمیم سریع‌تر نیست. بارگذاری و بازتوانی در مراقبت تاندون و رباط اساسی‌اند. محصول کلاژن جای همهٔ نیازهای اسید آمینهٔ ضروری یا اثبات آمادگی ایمنِ عضو آسیب‌دیده برای مسابقه نیست.

کیفیت پروتئین به هضم‌پذیری و تأمین اسیدهای آمینهٔ ضروری مربوط است. وی، کازئین، شیر، سویا و دیگر منابع از نظر ترکیب و روند هضم تفاوت دارند، اما بالارفتن سریع‌تر اسیدهای آمینهٔ خون الزاماً نتیجهٔ بلندمدت بهتری ایجاد نمی‌کند. رژیم گیاهی هم با برنامه‌ریزی مقدار و تنوع منابع و دریافت کلی مناسب می‌تواند از بازیابی حمایت کند. ترکیب منابع یا تغییر اندازهٔ سهم غذا گاهی مفید است؛ قضاوت باید بر اساس وعده و کل رژیم باشد، نه صرفاً نام یک ماده روی بسته.

تمرین ناآشنا یا سنگین می‌تواند موقتاً درد، افت عملکرد و تغییر نشانگرهای آسیب عضله ایجاد کند. درد تأخیری صرفاً حاصل تجمع لاکتات نیست. کراتین کیناز و میوگلوبین بین افراد بسیار متغیرند؛ یک عدد خون به‌تنهایی مقدار بازیابی یا علت درد را مشخص نمی‌کند. قدرت، حرکت، علائم و روند زمانی اطلاعات مکمل می‌دهند. درد شدید، ضعف چشمگیر، تورم یا ادرار تیره نیازمند بررسی سریع پزشکی است و نباید صرفاً درد عادی پس از تمرین تلقی شود.