GLOSSARY

تولید دی‌اکسید کربن (Carbon Dioxide Production (VCO₂)) نرخ خروج یا تولید دی‌اکسیدکربن در روش مشخص است.

مثلاً هنگام مقایسه جلسه سبک با تمرین شدید، غذای پیش از فعالیت، مدت و شدت، زمان نمونه‌گیری و شرایط بازیابی را کنار هم ثبت می‌کنیم. تغییر یک عدد یا فعال‌شدن یک مسیر به‌تنهایی برای تغییر رژیم کافی نیست؛ تصمیم کاربردی باید به هدف تمرین، تحمل فرد و روند واقعی عملکرد متصل بماند.

ضریب تنفسی نسبت تولید دی‌اکسید کربن به مصرف اکسیژن در سطح متابولیکی و نسبت تبادل تنفسی اندازه مربوط در تنفس بیرونی است. در حالت پایدار می‌توانند نزدیک باشند، اما تهویه و بافرشدن اسید در فعالیت شدید جدایی ایجاد می‌کند. مقدار بالا الزاماً درصد دقیق مصرف کربوهیدرات نیست. برای ضریب غیرپروتئینی، سهم پروتئین با روش مشخص اصلاح می‌شود؛ نام نسبت را باید با سطح اندازه‌گیری و فرض‌ها همراه خواند.

کالری‌سنجی مستقیم گرمای دفع‌شده و غیرمستقیم تبادل گاز را برای برآورد انرژی بررسی می‌کند. دستگاه متابولیک به کالیبراسیون، جمع‌آوری درست و شرایط پایدار مناسب نیاز دارد. محاسبه سوخت از اکسیژن و دی‌اکسید کربن فرض‌هایی دارد و همه شدت‌ها یا تغییرهای سریع به‌سادگی قابل‌تفسیر نیستند. برای کاربرد ورزشی، زمان غذا و فعالیت و هدف آزمون ثبت می‌شوند؛ عدد دستگاه، واقعیت بدون خطا یا نسخه مستقل رژیم نیست.