محلول کربوهیدراتی
تغذیه ورزشی و سوخت‌رسانی به تمرین
محلول کربوهیدراتی (Carbohydrate Solution) کربوهیدرات را در یک نوشیدنی یا محلول تامین می کند. غلظت، حجم و سایر مواد تشکیل دهنده کل سوخت و سیال را تعیین می کند.
منابع مایع، جامد و نیمه‌جامد همگی می‌توانند کربوهیدرات برسانند؛ ترکیب و شرایط فعالیت بر هضم و تحمل اثر دارند. نوشیدنی می‌تواند آب و سوخت را ترکیب کند؛ جامد در رویداد طولانی تنوع می‌دهد. ژل غلیظ ممکن است مطابق فرمول و برنامه به هماهنگی با آب نیاز داشته باشد. در ترکیب شکل‌ها، دریافت کل را حساب می‌کنیم. مایع‌بودن به معنی عبور از هضم یا حذف محدودیت جذب نیست.
غذای ورزشی مواد مغذی را در شکل مناسبِ استفاده پیرامون ورزش فراهم می‌کند. ژل، جویدنی، بار و نوشیدنی از نظر کربوهیدرات، نیاز آب، بافت، چربی، فیبر و افزودنی متفاوت‌اند. نام تجاری برتری بر غذای معمول را ثابت نمی‌کند؛ ژل هم الزاماً همهٔ نیازهای بازیابی را ندارد. سهم واقعی و برچسب، از جمله کافئین احتمالی، باید بررسی شوند. انتخاب با کاربرد و تحمل در فعالیت مشخص انجام می‌شود، نه با فرض یکسان‌بودن محصولات.
نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.
به عنوان مثال، یک مسابقه طولانی ممکن است به ورزشکار اجازه دهد تا یک نوشیدنی را با غذای جامد قابل تحمل برای تنوع ترکیب کند. کربوهیدرات را از همه منابع اضافه کنید و بررسی کنید که مایعات همچنان با شرایط مطابقت دارد. این فرم باید یک مشکل عملی را حل کند نه این که این فرض را ایجاد کند که سوخت مایع محدودیتی برای جذب ندارد.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map